parlamak

Türkçe

Söyleniş

• Heceleme: par‧la‧mak

Eylem

parlamak (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi parlar)

Güneş, parlıyor. (1)

Bilgisayarın ekranı parlıyor (2)

1. parıldamak
   • O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak. O benimdir, o benim milletimindir ancak. - M. A. Ersoy
2. (optik) Bir ışık kaynağından gelen ışınları yansıtmak; delepmek.
   • Ayna parlıyor.
3. Tutuşup alev çıkarmak
   • Pof diye gaz parladı ve zaten seyrek olan kirpiklerimi ütüledi. - B. Felek
4. (mecaz) Mevkisi yükselmek
   • Nüfuzlu akrabasından yardım ve kendi mizaçgirliği sayesinde bir iki senede parlamış, büyük bir hariciye memuru olmuş. - R. N. Güntekin
5. Ün, san kazanmak, herkesçe tanınmak, meşhur olmak
   • Örneğin 19. yüzyıl sonlarında parlayan Beyoğlu'nun Batı tarzı eğlence hayatı edebiyatımızda ahlâk açısından eleştirilmiştir.

     — Berna MORAN, 1978-1979, “Bir Huzursuzluğun Romanı: Huzur”, Birikim, 46-47. sayı, s. 118
6. (mecaz, duygular) birdenbire öfkelenmek
7. (mecaz) Ortaya çıkmak
   • Feride'nin yüzünde bir çocuk sevinci parladı. - R. N. Güntekin

=Deyimler

yıldızı parlamak

Çeviriler

çeviriler

• Almanca: scheinen (de)
• Azerice: parlamaq (az)
• Fince: paistaa (fi), loistaa (fi), heijastaa (fi), syttyä (fi)
• Fransızca: briller
• İngilizce: shine (en), burn (en), reflect (en), blaze up (en), spark (en)
• İsveççe: reflektera (sv)
• Karaçay Balkarca: cıltıra (krc)
• Kırım Tatarca: cıltıramaq (crh), yıltıramaq (crh)
• Rusça: блестеть (ru) (blestetʹ), искриться (ru) (iskritʹsya)
• Tatarca: gölt itü (tt)
• Türkmence: parlamak (tk)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "parlamak" maddesi

Türkmence

Eylem

parlamak

1. parlamak

Kaynakça

• Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.