ağu

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[değiştir]

Köken[değiştir]

Eski Türkçe ağı(ağı)

Söyleniş[değiştir]

[değiştir]

ağu (belirtme hâli ağunu, çoğulu ağular) ağu -su

  1. (halk ağzı, zehirler) zehir
    Elinde sükkeri ayruğa sunup / Ağuyu kendi yutmaktır, adı aşk. — Eşrefoğlu Rûmî, Adı aşk şiirinden

Çekimleme[değiştir]

Eş anlamlılar[değiştir]

Türetilmiş kavramlar[değiştir]

Kaynakça[değiştir]

Çağatayca[değiştir]

[değiştir]

  1. (zehirler) sem, zehir

Tatarca[değiştir]

Kaynakça[değiştir]

  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.

[değiştir]

ağu

  1. sızıntı
  2. (zehirler) ağı, ağu, zehir

Eylem[değiştir]

ağu

  1. sızmak