ağu

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Disambig.svg Ayrıca bakınız: ağa, ağı

Türkçe[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

Heceleme: a‧ğu

Köken[düzenle]

Eski Türkçe ağı

[düzenle]

ağu (belirtme hâli ağunu, çoğulu ağular) -su

  1. (halk ağzı, zehirler) zehir
    Elinde sükkeri ayruğa sunup/Ağuyu kendi yutmaktır, adı aşk. - Eşrefoğlu Rûmî, Adı aşk şiirinden

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

  1. ağuca, ağucu, ağucuk, ağulu, ağusuz, ağuyken, ağuyla, ağuysa

Kaynaklar[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "ağu"

Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

  1. (zehirler) sem, zehir

Tatarca[düzenle]

Kaynaklar[düzenle]

  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.

[düzenle]

ağu

  1. sızıntı
  2. (zehirler) ağı, ağu, zehir

Eylem[düzenle]

ağu

  1. sızmak