İçeriğe atla

ordu

Vikisözlük sitesinden
Ayrıca bakınız: Ordu

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Osmanlı Türkçesi اوردو (ordu). Bu da Eski Türkçe [alfabe isteniyor] (ordū) veya [alfabe isteniyor] (ordo, karargâh, saray) sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcük Moğolca aynı anlama gelen [alfabe isteniyor] (ordu) sözcüğü ile eş kökenlidir.

Söyleniş

[düzenle]

ordu (belirtme hâli orduyu, çoğulu ordular)

Osmanlı ordusunun bir bölümünü gösteren bir fotoğraf. (1)
  1. (askeriye) Bir devletin silahlı kuvvetlerinin tümü; askeriye, leşker.
    • "Şu kopan fırtına Türk ordusudur ya Rabbi / Senin uğrunda ölen ordu budur ya Rabbi" - Yahya Kemal Beyatlı
  2. Bu topluluğun başlıca bölümlerinden her biri.
    • Genç bir kaymakam iken Hareket Ordusu ile İstanbul'a girmiş, İttihat ve Terakki zamannında bir fırsatını bularak ticarete atılmış, üst üste birkaç defa iflâs etmiş, nihayetinde kimseye muhtaç olmadan yaşayacak bir para ile işin içinden sıyrılmıştı.
      — Ahmet Hamdi TANPINAR, 2022, 39. baskı, Huzur, s. 162, Dergâh Yayınları
  3. Amaç, nitelik vb. yönlerden benzeyen insanların bütünü.
  4. Çok sayıda insan, kalabalık

Çekimleme

[düzenle]

Atasözleri

[düzenle]

Türetilmiş kavramlar

[düzenle]

ordubozan, ordu donatım, orduevi, ordu komutanı, ordu merkezi, Altınordu, düzenli ordu


Çeviriler

[düzenle]
bir devletin silahlı kuvvetleri
en büyük askerî birlik

Kaynakça

[düzenle]
  • Kubbealtı Lugatı'nda "ORDU :"
  • Nişanyan Sözlük'te: ordu.


Azerice

[düzenle]

ordu

  1. (askeriye) ordu

Baskça

[düzenle]

ordu

  1. (zaman) saat

Lazca

[düzenle]

ordu

  1. (askeriye) ordu

Eylem

[düzenle]

ordu

  1. büyümek
  2. büyütmek
  3. gelişmek