kalabalık
Görünüm
| Ayrıca bakınız: kalabalik |
Türkçe
[düzenle]Ad
[düzenle]kalabalık (belirtme hâli kalabalığı, çoğulu kalabalıklar)
(ön ad): Kalabalık bir yerde (2) kalabalık insan var. (1)
- (toplum bilimi) Çok sayıda insanın bir araya gelmesiyle oluşan insan topluluğu; kalaba, yoğunluk.
- "Kalabalık içinde zorlukla boş bir masa bularak oturdum." - Ahmet Haşim
- Gereksiz, karışık şeyler topluluğu.
Çekimleme
[düzenle]
Ön ad
[düzenle]kalabalık (karşılaştırma daha kalabalık, üstünlük en kalabalık)
- Sayıca çok.
- "Kalabalık aile İstanbul’da Beşikçi Sokağı’nın Türk, Rum ve Ermeni halkının arasına karışır." - Zeynep Oral
- Çok insan bulunan yer.
- "O kalabalık caddenin canlılığı çok hoşumuza gidiyor." - Ayla Kutlu
Deyimler
[düzenle]=Türetilmiş kavramlar
[düzenle]kalabalık ağızlı, ağzı kalabalık, başı kalabalık, kuru kalabalık, ağız kalabalığı, laf kalabalığı
Çeviriler
[düzenle]ad
Çeviriler
[düzenle]ön ad
Kaynakça
[düzenle]- Türk Dil Kurumuna göre "kalabalık" maddesi