ol

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

Söyleniş

/ˈol/

Heceleme

ol

Adıl[düzenle]

[1] (eskimiş, gösterme zamiri) o

Çeviriler

bakınız: o

Örnekler

[1] "Ol!" dedi bir kere var oldu Cihan / "Olma!" derse, mahv olur ol dem hemân. - Süleyman Çelebi

Köken

Türkçe

Eylem (çekim)[düzenle]

[1] olmak fiilinin emir kipi 2. tekil şahıs olumlu çekimi
[2] olmamak fiilinin emir kipi 2. tekil şahıs olumsuz çekimi

Karşıt anlamlılar

[1] olma

Örnekler

[1] "Ol!" dedi bir kere var oldu Cihan / "Olma!" derse, mahv olur ol dem hemân. - Süleyman Çelebi

Köken

Türkçe

Ön ad[düzenle]

Yalın Karşılaştırma Üstünlük
ol daha ol en ol
[1] (eskimiş, gösterme sıfatı) o

Söyleniş

/ˈol/, karşılaştırma derecesi /daˈha ˈol/, üstünlük derecesi /ˈen ˈol/

Heceleme

ol, karşılaştırma derecesi da·ha ol, üstünlük derecesi en ol

Çeviriler

bakınız: o

Örnekler

[1] Dedi gördüm ol habîbin ânasın. - Süleyman Çelebi

Köken

Osmanlıca

Kaynakça

  • Türk Dil Kurumu: "ol"

Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

[1] göl, derya

Eski Türkçe[düzenle]

Adıl[düzenle]

[1] o

Örnekler

[1] "Tensi men. Yarın keçe altun örgin üze olurupan mengilüyer men. Ança bilingler. Edgü ol." - Irk Bitig

Karaçay Balkarca[düzenle]

Adıl[düzenle]

[1] o

Kumanca[düzenle]

Adıl[düzenle]

[1] o

Kürtçe[düzenle]

[düzenle]

[1] (din) din

Özbekçe[düzenle]

[düzenle]

[1] al, kızıl, kırmızı

Eş anlamlılar

[1] shafaqrang, qizil, qirmizi

Şorca[düzenle]

Adıl[düzenle]

[1] (kişi zamirleri) o

Kaynakça

  • Tekin, Talat (2004). Irk Bitig Eski Uygurca Fal Kitabı. Ankara: Öncü Kitap. ISBN 975-7447-11-0.
  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.

Volapük dili[düzenle]

Adıl[düzenle]

[1] sen