ol

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[değiştir]

Söyleniş[değiştir]

IPA(anahtar): /ˈol/
Heceleme: ol

Köken 1[değiştir]

Osmanlı Türkçesi

Adıl[değiştir]

ol

  1. (') (kişi adılı): o gösterme zamiri
    "Ol!" dedi bir kere var oldu Cihan. "Olma!" derse, mahv olur ol dem hemân. - Süleyman Çelebi
Çeviriler[değiştir]

Ön ad[değiştir]

ol (karşılaştırma daha ol, üstünlük en ol)

  1. (') o gösterme sıfatı
    Dedi gördüm ol habîbin ânasın. - Süleyman Çelebi
Çeviriler[değiştir]

Köken 2[değiştir]

Eylem[değiştir]

ol

  1. olmak (eylem) sözcüğünün dilek-emir kipi basit ikinci tekil şahıs olumlu çekimi
    "Ol!" dedi bir kere var oldu Cihan / "Olma!" derse, mahv olur ol dem hemân. - Süleyman Çelebi
Karşıt anlamlılar[değiştir]
  1. olma

Kaynakça[değiştir]

Çağatayca[değiştir]

[değiştir]

  1. derya
  2. göl

Eski Türkçe[değiştir]

Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

Adıl[değiştir]

  1. (kişi adılı): o
    "Tensi men. Yarın keçe altun örgin üze olurupan mengilüyer men. Ança bilingler. Edgü ol." - Irk Bitig

Karaçay-Balkarca[değiştir]

Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

Adıl[değiştir]

  1. (kişi adılı): o

Kumanca[değiştir]

Adıl[değiştir]

ol

  1. (kişi adılı): o

Kürtçe[değiştir]

[değiştir]

ol

  1. (toplum) din

Özbekçe[değiştir]

[değiştir]

ol

  1. al, kırmızı, kızıl

Eş anlamlılar[değiştir]

  1. shafaqrang, qizil, qirmizi

Şorca[değiştir]

Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

Adıl[değiştir]

  1. (kişi adılı): o

Kaynakça[değiştir]

  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.
  • Tekin, Talat (2004). Irk Bitig Eski Uygurca Fal Kitabı. Ankara: Öncü Kitap. ISBN 975-7447-11-0.


Volapük dili[değiştir]

Adıl[değiştir]

ol

  1. (kişi adılı): sen