ol

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

Söyleniş

IPA: /ˈol/

Heceleme

Heceleme: ol

Adıl[düzenle]

  1. (eskimiş, gösterme zamiri) o

Çeviriler

Örnekler

  1. "Ol!" dedi bir kere var oldu Cihan / "Olma!" derse, mahv olur ol dem hemân. - Süleyman Çelebi

Köken

Türkçe:

Eylem (çekim)[düzenle]

  1. olmak fiilinin emir kipi 2. tekil şahıs olumlu çekimi

Karşıt anlamlılar

  1. olma

Örnekler

  1. "Ol!" dedi bir kere var oldu Cihan / "Olma!" derse, mahv olur ol dem hemân. - Süleyman Çelebi

Köken

Türkçe:

Ön ad[düzenle]

Yalın Karşılaştırma Üstünlük
ol daha ol en ol
  1. (eskimiş, gösterme sıfatı) o

Söyleniş

IPA: /ˈol/, karşılaştırma derecesi IPA: /daˈha ˈol/, üstünlük derecesi IPA: /ˈen ˈol/

Heceleme

Heceleme: ol

Çeviriler

Örnekler

  1. Dedi gördüm ol habîbin ânasın. - Süleyman Çelebi

Köken

Osmanlıca:

Kaynakça

  • Türk Dil Kurumu: "ol"

Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

  1. göl, derya

Eski Türkçe[düzenle]

Adıl[düzenle]

  1. o

Örnekler

  1. "Tensi men. Yarın keçe altun örgin üze olurupan mengilüyer men. Ança bilingler. Edgü ol." - Irk Bitig

Karaçay Balkarca[düzenle]

Adıl[düzenle]

  1. o

Kumanca[düzenle]

Adıl[düzenle]

  1. o

Kürtçe[düzenle]

[düzenle]

  1. (din) din

Özbekçe[düzenle]

[düzenle]

  1. al, kızıl, kırmızı

Eş anlamlılar

  1. shafaqrang, qizil, qirmizi

Şorca[düzenle]

Adıl[düzenle]

  1. (kişi zamirleri) o

Kaynakça

  • Tekin, Talat (2004). Irk Bitig Eski Uygurca Fal Kitabı. Ankara: Öncü Kitap. ISBN 975-7447-11-0.
  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.


Volapük dili[düzenle]

Adıl[düzenle]

  1. sen