ezik

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): eˈzic, (çoğulu) ezicˈleɾ
• Heceleme: e‧zik

Ad

ezik (belirtme hâli eziği, çoğulu ezikler)

1. çarpma, dövülme vb. sebeplerle vücutta oluşan bere

   Vücudu eziklerle dolu idi.

2. bere, çürük

   Öne mostralık şeftalileri koymuş, ama kese kâğıdına ezikleri doldurmuş.

3. ezilmiş, gariban kişi
   • Otelci dediğin dışardan gelenin yolunu gözler, ama Mürşit hiç dayanamıyor bunlara; uzak köylerden gelen garibanlar, dertliler, ezikler neyse de, İstanbul'dan gelenlere tahammülü yok hiç.

     — 2014, Ayfer Tunç, Dünya Ağrısı, Can Sanat Yayınları, s. 147

Türetilmiş kavramlar

• ezikle, ezikli, ezikse, eziksiz

Çeviriler

çeviriler

• Almanca: blauer Fleck (de) d, Prellung (de) d, Quetschung (de) d
• İngilizce: bruise (en), contusion (en)

Belirteç

ezik

1. (mecaz) üzüntülü bir biçimde:

   Hiç de ezik bulmaz kızını, hep güvenmiştir ona. - Tarık Buğra

Ön ad

ezik

1. ezilmiş olan

   Öne mostralıkları koymuş, ama kese kâğıdına ezik şeftalileri doldurmuş.

Söyleniş

• IPA^(anahtar): eˈzic
• Heceleme: e‧zik

Çeviriler

çeviriler

• Almanca: zerdrückt (de)
• İngilizce: mashed (en)