gariban

Türkçe

Ön ad

gariban (karşılaştırma daha gariban, üstünlük en gariban)

1. (teklifsiz konuşma) kimsesiz, zavallı, garip
   • Otelci dediğin dışardan gelenin yolunu gözler, ama Mürşit hiç dayanamıyor bunlara; uzak köylerden gelen garibanlar, dertliler, ezikler neyse de, İstanbul'dan gelenlere tahammülü yok hiç.

     — Ayfer Tunç, 2014, Dünya Ağrısı, s. 147, Can Sanat Yayınları

Köken

1. Arapça

Çeviriler

çeviriler

• Azerice: qərib (az), biçarə (az)