emmi

Türkçe

Köken

Arapça

Arapça عم‎ ('emm: amca), çoğulu اعمام (e'mam).

Beluçça ماما (mama: dayı, annenin erkek kardeşi).

Urduca ماما (mama: dayı).

Hintçe मामा (mama: dayı).

Ad

emmi (belirtme hâli emmi, çoğulu emmiler)

1. (halk ağzı, aile) (Havza ağzı) amca
   • Benim babam, Şakir emmim İstanbul'dan para getirdiler.

     — Ümit KAFTANCIOĞLU, 2022, Altın Ekin, s. 36, Dinozor Genç

Çekimleme

emmi adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	emmi	emmiler
belirtme	emmiyi	emmileri
yönelme	emmiye	emmilere
bulunma	emmide	emmilerde
ayrılma	emmiden	emmilerden
tamlayan	emminin	emmilerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	emmim	emmilerim
belirtme	emmimi	emmilerimi
yönelme	emmime	emmilerime
bulunma	emmimde	emmilerimde
ayrılma	emmimden	emmilerimden
tamlayan	emmimin	emmilerimin
2. tekil (senin)
yalın	emmin	emmilerin
belirtme	emmini	emmilerini
yönelme	emmine	emmilerine
bulunma	emminde	emmilerinde
ayrılma	emminden	emmilerinden
tamlayan	emminin	emmilerinin
3. tekil (onun)
yalın	emmisi	emmileri
belirtme	emmisini	emmilerini
yönelme	emmisine	emmilerine
bulunma	emmisinde	emmilerinde
ayrılma	emmisinden	emmilerinden
tamlayan	emmisinin	emmilerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	emmimiz	emmilerimiz
belirtme	emmimizi	emmilerimizi
yönelme	emmimize	emmilerimize
bulunma	emmimizde	emmilerimizde
ayrılma	emmimizden	emmilerimizden
tamlayan	emmimizin	emmilerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	emminiz	emmileriniz
belirtme	emminizi	emmilerinizi
yönelme	emminize	emmilerinize
bulunma	emminizde	emmilerinizde
ayrılma	emminizden	emmilerinizden
tamlayan	emminizin	emmilerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	emmisi	emmileri
belirtme	emmisini	emmilerini
yönelme	emmisine	emmilerine
bulunma	emmisinde	emmilerinde
ayrılma	emmisinden	emmilerinden
tamlayan	emmisinin	emmilerinin

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "emmi" maddesi