bil

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın bil biller
Belirtme (-i) bili billeri
Yönelme (-e) bile billere
Bulunma (-de) bilde billerde
Çıkma (-den) bilden billerden
Tamlayan bilin billerin

bil -li

[1] (halk ağzı) (Ankara) bel

Kaynakça

  • Ankara Valiliği
  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.


Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

[1] kemer, meyan kemergah

Danca[düzenle]

[düzenle]

[1] (karayolu ulaşımı, taşıt) araba, oto, otomobil, makine

İsveççe[düzenle]

[düzenle]

bil:
çekim
tekil tekil çoğul çoğul
ortak belirsiz belirli belirsiz belirli
yalın (en) bil bilen bilar bilarna
tamlayan bils bilens bilars bilarnas
[1] (karayolu ulaşımı, taşıt) araba, oto, otomobil, makine

Norveççe[düzenle]

[düzenle]

[1] (karayolu ulaşımı, taşıt) araba, oto, otomobil, makine

Somalice[düzenle]

[düzenle]

[1] ay

Tatarca[düzenle]

[düzenle]

[1] bel

Türkmence[düzenle]

[düzenle]

[1] Bel