bilen

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

bilen (belirtme hâli bileni, çoğulu bilenler)

  1. Bir şeyi bilme durumunda olan

Söyleniş[düzenle]

Lütfen bir dil kodu girin., çoğulu Lütfen bir dil kodu girin.

Heceleme[düzenle]

Lütfen bir dil kodu girin.

Karşıt anlamlılar[düzenle]

  1. bilmeyen

Çeviriler[düzenle]

Örnekler[düzenle]

  1. „Yoksa o, gece saatlerinde secde ederek ve ayakta durarak ibadet eden, ahiretten sakınan ve Rabbinin rahmetini uman gibi midir? De ki: 'Hiç bilenlerle bilmeyenler bir olur mu? Doğrusu ancak akıl sahipleri öğüt alırlar.'“[1]

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

  1. bilenle, bilenli, bilense, bilensiz

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "bilen"
  1. Ahmet Varol. "Kur'ân-ı Kerim » ZUMER » 39/ZUMER-9" (Türkçe). 2014-10-13 tarihinde erişilmiştir.

Eylem[düzenle]

bilen

  1. bilenmek (eylem) sözcüğünün dilek-emir kipi basit ikinci tekil şahıs olumlu çekimi

Söyleniş[düzenle]

Lütfen bir dil kodu girin.

Heceleme[düzenle]

Lütfen bir dil kodu girin.

Karşıt anlamlılar[düzenle]

  1. bilenme

İsveççe[düzenle]

[düzenle]

bilen

  1. bil'in belirli hâli

Türkmence[düzenle]

İlgeç[düzenle]

bilen

  1. ile