popo

Türkçe

Söyleniş

• Heceleme: po‧po

Ad

popo (belirtme hâli popoyu, çoğulu popolar)

Popo

1. (anatomi, teklifsiz konuşma) kıç

Çekimleme

poponun çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	popo	popolar
belirtme	popoyu	popoları
yönelme	popoya	popolara
bulunma	popoda	popolarda
ayrılma	popodan	popolardan
tamlayan	poponun	popoların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	popom	popolarım
belirtme	popomu	popolarımı
yönelme	popoma	popolarıma
bulunma	popomda	popolarımda
ayrılma	popomdan	popolarımdan
tamlayan	popomun	popolarımın
2. tekil (senin)
yalın	popon	popoların
belirtme	poponu	popolarını
yönelme	popona	popolarına
bulunma	poponda	popolarında
ayrılma	popondan	popolarından
tamlayan	poponun	popolarının
3. tekil (onun)
yalın	poposu	popoları
belirtme	poposunu	popolarını
yönelme	poposuna	popolarına
bulunma	poposunda	popolarında
ayrılma	poposundan	popolarından
tamlayan	poposunun	popolarının
1. çoğul (bizim)
yalın	popomuz	popolarımız
belirtme	popomuzu	popolarımızı
yönelme	popomuza	popolarımıza
bulunma	popomuzda	popolarımızda
ayrılma	popomuzdan	popolarımızdan
tamlayan	popomuzun	popolarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	poponuz	popolarınız
belirtme	poponuzu	popolarınızı
yönelme	poponuza	popolarınıza
bulunma	poponuzda	popolarınızda
ayrılma	poponuzdan	popolarınızdan
tamlayan	poponuzun	popolarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	poposu	popoları
belirtme	poposunu	popolarını
yönelme	poposuna	popolarına
bulunma	poposunda	popolarında
ayrılma	poposundan	popolarından
tamlayan	poposunun	popolarının

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "popo".
  TDK Özel Sözlük'te: popo"