avlu

Türkçe

Köken

Yunanca αυλή (avlí, “çitle çevrili alan, ağıl, avlu”) sözcüğünden.

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /avˈɫu/
• Heceleme: av‧lu

Ad

avlu (belirtme hâli avluyu, çoğulu avlular)

Avlu

1. (mimarlık) Bir yapının veya yapı grubunun ortasında kalan üstü açık, duvarla çevrili alan.
   • eş anlamlıları: hayat, hanay, sahn
   • Yüksek, sur gibi kalın duvarın ardındaki küçük avluya kunt demir kapıdan girilirdi. - A. Kutlu

Çekimleme

avlu adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	avlu	avlular
belirtme	avluyu	avluları
yönelme	avluya	avlulara
bulunma	avluda	avlularda
ayrılma	avludan	avlulardan
tamlayan	avlunun	avluların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	avlum	avlularım
belirtme	avlumu	avlularımı
yönelme	avluma	avlularıma
bulunma	avlumda	avlularımda
ayrılma	avlumdan	avlularımdan
tamlayan	avlumun	avlularımın
2. tekil (senin)
yalın	avlun	avluların
belirtme	avlunu	avlularını
yönelme	avluna	avlularına
bulunma	avlunda	avlularında
ayrılma	avlundan	avlularından
tamlayan	avlunun	avlularının
3. tekil (onun)
yalın	avlusu	avluları
belirtme	avlusunu	avlularını
yönelme	avlusuna	avlularına
bulunma	avlusunda	avlularında
ayrılma	avlusundan	avlularından
tamlayan	avlusunun	avlularının
1. çoğul (bizim)
yalın	avlumuz	avlularımız
belirtme	avlumuzu	avlularımızı
yönelme	avlumuza	avlularımıza
bulunma	avlumuzda	avlularımızda
ayrılma	avlumuzdan	avlularımızdan
tamlayan	avlumuzun	avlularımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	avlunuz	avlularınız
belirtme	avlunuzu	avlularınızı
yönelme	avlunuza	avlularınıza
bulunma	avlunuzda	avlularınızda
ayrılma	avlunuzdan	avlularınızdan
tamlayan	avlunuzun	avlularınızın
3. çoğul (onların)
yalın	avlusu	avluları
belirtme	avlusunu	avlularını
yönelme	avlusuna	avlularına
bulunma	avlusunda	avlularında
ayrılma	avlusundan	avlularından
tamlayan	avlusunun	avlularının

Çeviriler

mimarlık

• Azerice: həyət (az)
• Fince: atrium (fi), piha (fi)
• İbranice: חצר פנימית‎ (he) (khatzer pnimit)
• İngilizce: court (en), courtyard (en)
• İsveççe: gård (sv) g
• Kırım Tatarcası: qora (crh)
• Macarca: udvar (hu)
• Rusça: двор (ru) e (dvor)
• Şorca: ӧрӧкӧ [örökö]
• Tatarca: işeğaldı (tt), tış (tt)
• Türkmence: hovly (tk)
• Yunanca: αυλή (el) (avlí)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "avlu".
  TDK Özel Sözlük'te: avlu"

• Kubbealtı Lugatı'nda "AVLU :"
• Nişanyan Sözlük'te: avlu.

Ek okumalar

• Vikipedi'de avlu