avlu

Türkçe

Köken

Pontus Rumcası

Ad

avlu (belirtme hâli avluyu, çoğulu avlular)

Avlu

1. (mimarlık) Bir yapının veya yapı grubunun ortasında kalan üstü açık, duvarla çevrili alan; hayat, hanay, sahn
   • Yüksek, sur gibi kalın duvarın ardındaki küçük avluya kunt demir kapıdan girilirdi. - A. Kutlu

Çeviriler

mimarlık

• Azerice: həyət (az)
• Fince: atrium (fi), piha (fi)
• İbranice: חצר פנימית‎ (he) (khatzer pnimit)
• İngilizce: court (en), courtyard (en)
• İsveççe: gård (sv) g
• Kırım Tatarca: qora (crh)
• Macarca: udvar (hu)
• Rusça: двор (ru) e (dvor)
• Şorca: ӧрӧкӧ [örökö]
• Tatarca: işeğaldı (tt), tış (tt)
• Türkmence: hovly (tk)
• Yunanca: αυλή (el) (avlí)

Kaynakça

Türk Dil Kurumuna göre "avlu" maddesi