alaylı

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın alaylı alaylılar
Belirtme (-i) alaylıyı alaylıları
Yönelme (-e) alaylıya alaylılara
Bulunma (-de) alaylıda alaylılarda
Çıkma (-den) alaylıdan alaylılardan
Tamlayan alaylının alaylıların

alaylı -sı

[1] (askeriye) erlikten yetişmiş, askerî okullarda okumadan başarı gösterip rütbe alan ve yükselen subay

Kaynakça

Türk lehçeleri

Çeviriler

Ön ad[düzenle]

[1] gerekli okul eğitimini görmeden kendini yetiştirmiş olan, mektepli karşıtı
[2] alay edici, küçümseyici, müstehzi
Sesi alaylı bir ahenkle kadının kulaklarına çarptı. - M. C. Kuntay
[3] gösterişli, görkemli, debdebeli
Düriye'min güğümleri kalaylı. Fistan giymiş, etekleri alaylı. - Halk türküsü

Türk lehçeleri

Çeviriler