okuma

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

okuma (belirtme hâli okumayı, çoğulu okumalar)

  1. okumak işi, kıraat

Söyleniş[düzenle]

IPA: ocuˈma

Heceleme[düzenle]

Heceleme: o·ku·ma

Köken[düzenle]

Türkçe

Deyimler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "okuma"

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Örnekler[düzenle]

  1. Okuması vardı, yazması azdı. - B. Felek

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

  1. okumaca, okumacı, okumacık, okumalı, okumasız, okumayken, okumayla, okumaysa

Eylem[düzenle]

okuma

           # okumak eyleminin üçüncü tekil şahıs emir kipinin olumsuz çekimi.

Söyleniş[düzenle]

IPA: oˈcuma

Heceleme[düzenle]

Heceleme: o·ku·ma

Karşıt anlamlılar[düzenle]

  1. oku