alışmak

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

Eylem[düzenle]

Zaman Kişi Çekimli eylem
Olumlu Olumsuz
Belirli geçmiş ben alıştım alışmadım
sen alıştın alışmadın
o alıştı alışmadı
biz alıştık alışmadık
siz alıştınız alışmadınız
onlar alıştı alışmadı
alıştılar alışmadılar
Belirsiz geçmiş ben alışmışım alışmamışım
sen alışmışsın alışmamışsın
o alışmış alışmamış
biz alışmışız alışmamışız
siz alışmışsınız alışmamışsınız
onlar alışmış alışmamış
alışmışlar alışmamışlar
Geniş zaman ben alışırım alışmam
sen alışırsın alışmazsın
o alışır alışmaz
biz alışırız alışmayız
siz alışırsınız alışmazsınız
onlar alışır alışmaz
alışırlar alışmazlar
Şimdiki zaman ben alışıyorum alışmıyorum
sen alışıyorsun alışmıyorsun
o alışıyor alışmıyor
biz alışıyoruz alışmıyoruz
siz alışıyorsunuz alışmıyorsunuz
onlar alışıyor alışmıyor
alışıyorlar alışmıyorlar
Gelecek zaman ben alışacağım alışmayacağım
sen alışacaksın alışmayacaksın
o alışacak alışmayacak
biz alışacağız alışmayacağız
siz alışacaksınız alışmayacaksınız
onlar alışacak alışmayacak
alışacaklar alışmayacaklar

alışmak -ır

Anlamlar

[1] bir işi tekrarlayarak kolaylıkla yapabilmek
[2] yadırgamaz duruma gelmek
[3] uyar duruma gelmek, uygun gelmek, intibak etmek

Kaynakça

Türk lehçeleri

Çeviriler

Çağatayca[düzenle]

Eylem[düzenle]

Anlamlar

[1] muavaze, dostluk etmek, mubadele, munahebe etmek

Eski Türkçe[düzenle]

Eylem[düzenle]

Anlamlar

[1] alacak almakta yardım etmek

Kaynakça

  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.