ahmak

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

IPA(anahtar): ahˈmac
Heceleme: ah‧mak

Köken[düzenle]

Osmanlı Türkçesi احمق(ahmak) Bu Osmanlı Türkçesi sözcük Arapça ح م ق(ḥ m ḳ) kökünden gelen أَحْمَق(ʾaḥmaḳ, aptal, deli) sözcüğünden alıntıdır. Bu Arapça sözcük حَمُقَ(ḥamuḳa) eyleminden türemiş ön addır.

Ön ad[düzenle]

ahmak (karşılaştırma daha ahmak, üstünlük en ahmak)

  1. aklını gereği gibi kullanamayan, bön, budala, aptal
    En doğru, en yüksek fikir, bir cahil veya ahmağın elinde gülünç, değersiz bir hâle gelebilir. - Mehmet Kaplan

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

Sözcük birliktelikleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

Atasözleri[düzenle]

  • Ahmak gelin yengeyi halayığı sanır.
  • Ahmak misafir ev sahibini ağırlar.

Gagavuzca[düzenle]

Köken[düzenle]

Arapça أَحْمَق(ʾaḥmaḳ).

Ön ad[düzenle]

ahmak

  1. ahmak

Kaynakça[düzenle]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki