قوم

Ayrıca bakınız: قوْم, ق و م

Arapça

Köken 1

ق و م‎ (ḳ v m); قَامَ‎ (ḳāme, “yükselmek”) ile kıyaslayın.

Eylem

قَوَّمَ (ḳavveme) II, geniş zaman يُقَوِّمُ‎ (yuḳavvimü)

1. (geçişli) ayarlamak
2. (geçişli) değerlendirmek
3. (geçişli) yükselmek

Çekimleme

قَوَّمَ

çekimi (biçim-II sahih)

mastar الْمَصْدَر						تَقْوِيم taḳvīm
ism-i fail اِسْم الْفَاعِل						مُقَوِّم muḳavvim
ism-i meful اِسْم الْمَفْعُول						مُقَوَّم muḳavvem
etken eylem الْفِعْل الْمَعْلُوم
		tekil الْمُفْرَد				ikil الْمُثَنَّى			çoğul الْجَمْع
		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب
geçmiş zaman الْمَاضِي	eril الْمُذَكَّر	قَوَّمْتُ ḳavvemtü	قَوَّمْتَ ḳavvemte	قَوَّمَ ḳavveme		قَوَّمْتُمَا ḳavvemtümā	قَوَّمَا ḳavvemā		قَوَّمْنَا ḳavvemnā	قَوَّمْتُمْ ḳavvemtüm	قَوَّمُوا ḳavvemū
	dişil الْمُؤَنَّث		قَوَّمْتِ ḳavvemti	قَوَّمَتْ ḳavvemet			قَوَّمَتَا ḳavvemetā			قَوَّمْتُنَّ ḳavvemtünne	قَوَّمْنَ ḳavvemne
geniş zaman الْمُضَارِع	eril الْمُذَكَّر	أُقَوِّمُ ʾuḳavvimü	تُقَوِّمُ tuḳavvimü	يُقَوِّمُ yuḳavvimü		تُقَوِّمَانِ tuḳavvimāni	يُقَوِّمَانِ yuḳavvimāni		نُقَوِّمُ nuḳavvimü	تُقَوِّمُونَ tuḳavvimūne	يُقَوِّمُونَ yuḳavvimūne
	dişil الْمُؤَنَّث		تُقَوِّمِينَ tuḳavvimīne	تُقَوِّمُ tuḳavvimü			تُقَوِّمَانِ tuḳavvimāni			تُقَوِّمْنَ tuḳavvimne	يُقَوِّمْنَ yuḳavvimne
geniş zaman mansub الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	eril الْمُذَكَّر	أُقَوِّمَ ʾuḳavvime	تُقَوِّمَ tuḳavvime	يُقَوِّمَ yuḳavvime		تُقَوِّمَا tuḳavvimā	يُقَوِّمَا yuḳavvimā		نُقَوِّمَ nuḳavvime	تُقَوِّمُوا tuḳavvimū	يُقَوِّمُوا yuḳavvimū
	dişil الْمُؤَنَّث		تُقَوِّمِي tuḳavvimī	تُقَوِّمَ tuḳavvime			تُقَوِّمَا tuḳavvimā			تُقَوِّمْنَ tuḳavvimne	يُقَوِّمْنَ yuḳavvimne
geniş zaman meczum الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	eril الْمُذَكَّر	أُقَوِّمْ ʾuḳavvim	تُقَوِّمْ tuḳavvim	يُقَوِّمْ yuḳavvim		تُقَوِّمَا tuḳavvimā	يُقَوِّمَا yuḳavvimā		نُقَوِّمْ nuḳavvim	تُقَوِّمُوا tuḳavvimū	يُقَوِّمُوا yuḳavvimū
	dişil الْمُؤَنَّث		تُقَوِّمِي tuḳavvimī	تُقَوِّمْ tuḳavvim			تُقَوِّمَا tuḳavvimā			تُقَوِّمْنَ tuḳavvimne	يُقَوِّمْنَ yuḳavvimne
emir الْأَمْر	eril الْمُذَكَّر		قَوِّمْ ḳavvim			قَوِّمَا ḳavvimā				قَوِّمُوا ḳavvimū
	dişil الْمُؤَنَّث		قَوِّمِي ḳavvimī							قَوِّمْنَ ḳavvimne
edilgen eylem الْفِعْل الْمَجْهُول
		tekil الْمُفْرَد				ikil الْمُثَنَّى			çoğul الْجَمْع
		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		2. kişi الْمُwخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب
geçmiş zaman الْمَاضِي	eril الْمُذَكَّر	قُوِّمْتُ ḳuvvimtü	قُوِّمْتَ ḳuvvimte	قُوِّمَ ḳuvvime		قُوِّمْتُمَا ḳuvvimtümā	قُوِّمَا ḳuvvimā		قُوِّمْنَا ḳuvvimnā	قُوِّمْتُمْ ḳuvvimtüm	قُوِّمُوا ḳuvvimū
	dişil الْمُؤَنَّث		قُوِّمْتِ ḳuvvimti	قُوِّمَتْ ḳuvvimet			قُوِّمَتَا ḳuvvimetā			قُوِّمْتُنَّ ḳuvvimtünne	قُوِّمْنَ ḳuvvimne
geniş zaman الْمُضَارِع	eril الْمُذَكَّر	أُقَوَّمُ ʾuḳavvemü	تُقَوَّمُ tuḳavvemü	يُقَوَّمُ yuḳavvemü		تُقَوَّمَانِ tuḳavvemāni	يُقَوَّمَانِ yuḳavvemāni		نُقَوَّمُ nuḳavvemü	تُقَوَّمُونَ tuḳavvemūne	يُقَوَّمُونَ yuḳavvemūne
	dişil الْمُؤَنَّث		تُقَوَّمِينَ tuḳavvemīne	تُقَوَّمُ tuḳavvemü			تُقَوَّمَانِ tuḳavvemāni			تُقَوَّمْنَ tuḳavvemne	يُقَوَّمْنَ yuḳavvemne
geniş zaman mansub الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	eril الْمُذَكَّر	أُقَوَّمَ ʾuḳavveme	تُقَوَّمَ tuḳavveme	يُقَوَّمَ yuḳavveme		تُقَوَّمَا tuḳavvemā	يُقَوَّمَا yuḳavvemā		نُقَوَّمَ nuḳavveme	تُقَوَّمُوا tuḳavvemū	يُقَوَّمُوا yuḳavvemū
	dişil الْمُؤَنَّث		تُقَوَّمِي tuḳavvemī	تُقَوَّمَ tuḳavveme			تُقَوَّمَا tuḳavvemā			تُقَوَّمْنَ tuḳavvemne	يُقَوَّمْنَ yuḳavvemne
geniş zaman meczum الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	eril الْمُذَكَّر	أُقَوَّمْ ʾuḳavvem	تُقَوَّمْ tuḳavvem	يُقَوَّمْ yuḳavvem		تُقَوَّمَا tuḳavvemā	يُقَوَّمَا yuḳavvemā		نُقَوَّمْ nuḳavvem	تُقَوَّمُوا tuḳavvemū	يُقَوَّمُوا yuḳavvemū
	dişil الْمُؤَنَّث		تُقَوَّمِي tuḳavvemī	تُقَوَّمْ tuḳavvem			تُقَوَّمَا tuḳavvemā			تُقَوَّمْنَ tuḳavvemne	يُقَوَّمْنَ yuḳavvemne

Köken 2

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /qawm/

Ad

قَوْم (ḳavm) e

1. قَامَ‎ (ḳāme, “kalkmak”) fiilinden isim
2. ayağa kalkma, yükselme, doğrultma

Çekimleme

قَوْم (ḳavm) ad çekimi

tekil	basit tekil munsarıf
	belirsiz	belirli	kurgu
ölçüsüz	قَوْم ḳavm	الْقَوْم el-ḳavm	قَوْم ḳavm
yalın	قَوْمٌ ḳavmün	الْقَوْمُ el-ḳavmü	قَوْمُ ḳavmü
belirtme	قَوْمًا ḳavmen	الْقَوْمَ el-ḳavme	قَوْمَ ḳavme
tamlayan	قَوْمٍ ḳavmin	الْقَوْمِ el-ḳavmi	قَوْمِ ḳavmi

Kaynakça

• (1884) The Student's Arabic–English Dictionary.

Ad

قَوْم (ḳavm) e (çoğul أَقْوَام‎ (ʾaḳvām))

1. kavim
2. bazı insanlar, bazıları
   • M.S. 609–632, Kur'an, 28:21
     

      فَخَرَجَ مِنْهَا خَائِفًا يَتَرَقَّبُ قَالَ رَبِّ نَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ (faḫarace minhā ḫāʾifen yeteraḳḳabü ḳāle rabbi neccinī mine el-ḳavmi eẓ-ẓālimīne)

3. erkek grubu
   • M.S. 609–632, Kur'an, 49:11
     

      يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِّن قَوْمٍ عَسَىٰ أَن يَكُونُوا خَيْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاءٌ مِّن نِّسَاءٍ عَسَىٰ أَن يَكُنَّ خَيْرًا مِّنْهُنَّ (yā ʾeyyühā ellaẕīne ʾāmenū lā yesḫar ḳavmün mmin ḳavmin ʿasā ʾen yekūnū ḫayran mminhüm velā nisāʾün mmin nnisāʾin ʿasā ʾen yekünne ḫayran mminhünne)

4. aile
5. hizip

Çekimleme

قَوْم (ḳavm) ad çekimi

tekil	basit tekil munsarıf
	belirsiz	belirli	kurgu
ölçüsüz	قَوْم ḳavm	الْقَوْم el-ḳavm	قَوْم ḳavm
yalın	قَوْمٌ ḳavmün	الْقَوْمُ el-ḳavmü	قَوْمُ ḳavmü
belirtme	قَوْمًا ḳavmen	الْقَوْمَ el-ḳavme	قَوْمَ ḳavme
tamlayan	قَوْمٍ ḳavmin	الْقَوْمِ el-ḳavmi	قَوْمِ ḳavmi
ikil	belirsiz	belirli	kurgu
ölçüsüz	قَوْمَيْن ḳavmeyn	الْقَوْمَيْن el-ḳavmeyn	قَوْمَيْ ḳavmey
yalın	قَوْمَانِ ḳavmāni	الْقَوْمَانِ el-ḳavmāni	قَوْمَا ḳavmā
belirtme	قَوْمَيْنِ ḳavmeyni	الْقَوْمَيْنِ el-ḳavmeyni	قَوْمَيْ ḳavmey
tamlayan	قَوْمَيْنِ ḳavmeyni	الْقَوْمَيْنِ el-ḳavmeyni	قَوْمَيْ ḳavmey
çoğul	basit cem'-i mükesser munsarıf
	belirsiz	belirli	kurgu
ölçüsüz	أَقْوَام ʾaḳvām	الْأَقْوَام el-ʾaḳvām	أَقْوَام ʾaḳvām
yalın	أَقْوَامٌ ʾaḳvāmün	الْأَقْوَامُ el-ʾaḳvāmü	أَقْوَامُ ʾaḳvāmü
belirtme	أَقْوَامًا ʾaḳvāmen	الْأَقْوَامَ el-ʾaḳvāme	أَقْوَامَ ʾaḳvāme
tamlayan	أَقْوَامٍ ʾaḳvāmin	الْأَقْوَامِ el-ʾaḳvāmi	أَقْوَامِ ʾaḳvāmi

Kaynakça

• (1884) The Student's Arabic–English Dictionary.

Ön ad

قُوَّم (ḳuvvem)

1. قَائِم‎ (ḳāʾim) sözcüğünün çekimi:
   1. masculine plural
   2. feminine plural

---

Osmanlı Türkçesi

Köken 1

Eski Türkçe

Ad

قوم (kum)

1. (jeoloji, madencilik) kum

Türetilmiş kavramlar

• قومسال‎ (kumsal)
• قوملق‎ (kumluk)

Köken 2

Arapça قَوْم‎ (ḳavm)

Ad

قوم (kavim)

1. (sosyoloji) kavim, topluluk