yar

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın yar yarlar
Belirtme (-i) yarı yarları
Yönelme (-e) yara yarlara
Bulunma (-de) yarda yarlarda
Çıkma (-den) yardan yarlardan
Tamlayan yarın yarların

yar -rı

[1] uçurum
Aşağıda daimî akislerle seslenen gürültülü, derin yarlar tehlike hissini kalbimizden ayırmıyordu. - H. S. Tanrıöver

Atasözleri[düzenle]

Aç yar onda sarpın kurcalanmaz
Ağlamakla yar ele girmez
Ana gibi yar olmaz, Bagdat gibi diyar olmaz
Ayıpsız yar arayan kalır
Baktın yarın yar değil, terkini kalmak az değil
Dut kurusu ile yar sevilmez
Yar, yıkıldığı gün tozar

Deyimler[düzenle]

talihi yar olmak

Çeviriler[düzenle]

Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

[1] yarılmış, uçurum, varta, haviye, yer
[2] ceri, refik, dost
[3] mahlut

Gagavuzca[düzenle]

[düzenle]

[1] yar

Köken[düzenle]

[1] Eski Türkçe:

Tatarca[düzenle]

[düzenle]

[1] yaka, kıyı
[2] yar, sevgili
[3] yar, uçurum

Bretonca[düzenle]

[düzenle]

[1] (sülüngiller, tavuksular) tavuk

Kaynakça[düzenle]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki
  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.