meydan

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi میدان‎. O da Farsça ميدان‎ (“açık yer, alan”) sözcüğünden.

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /mejˈdan/
• Heceleme: mey‧dan

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /mejˈdan/
• Heceleme: mey‧dan

Ad

meydan (belirtme hâli meydanı, çoğulu meydanlar)

Meydan (1)

Meydan (2)

1. alan
   • "Yüz binlerce asker sokakları, meydanları, kırları dolduruyordu." - Ömer Seyfettin
2. Yarışma, eğlence veya karşılaşma yeri.
   • "Şehir kapılarının önündeki meydanlarda davul zurna çalınıyor, cirit, bar oynanıyordu." - Ahmet Hamdi Tanpınar
3. Bulunulan yer ve çevresi, ortalık.
   • "Kileri kilitlemezdi, paraları meydanda dururdu." - Ömer Seyfettin
4. Fırsat, imkân veya vakit
5. (İslam) Mevlevi tekkelerinde ayin yapılan yer.

Çekimleme

meydanın çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	meydan	meydanlar
belirtme	meydanı	meydanları
yönelme	meydana	meydanlara
bulunma	meydanda	meydanlarda
ayrılma	meydandan	meydanlardan
tamlayan	meydanın	meydanların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	meydanım	meydanlarım
belirtme	meydanımı	meydanlarımı
yönelme	meydanıma	meydanlarıma
bulunma	meydanımda	meydanlarımda
ayrılma	meydanımdan	meydanlarımdan
tamlayan	meydanımın	meydanlarımın
2. tekil (senin)
yalın	meydanın	meydanların
belirtme	meydanını	meydanlarını
yönelme	meydanına	meydanlarına
bulunma	meydanında	meydanlarında
ayrılma	meydanından	meydanlarından
tamlayan	meydanının	meydanlarının
3. tekil (onun)
yalın	meydanı	meydanları
belirtme	meydanını	meydanlarını
yönelme	meydanına	meydanlarına
bulunma	meydanında	meydanlarında
ayrılma	meydanından	meydanlarından
tamlayan	meydanının	meydanlarının
1. çoğul (bizim)
yalın	meydanımız	meydanlarımız
belirtme	meydanımızı	meydanlarımızı
yönelme	meydanımıza	meydanlarımıza
bulunma	meydanımızda	meydanlarımızda
ayrılma	meydanımızdan	meydanlarımızdan
tamlayan	meydanımızın	meydanlarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	meydanınız	meydanlarınız
belirtme	meydanınızı	meydanlarınızı
yönelme	meydanınıza	meydanlarınıza
bulunma	meydanınızda	meydanlarınızda
ayrılma	meydanınızdan	meydanlarınızdan
tamlayan	meydanınızın	meydanlarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	meydanı	meydanları
belirtme	meydanını	meydanlarını
yönelme	meydanına	meydanlarına
bulunma	meydanında	meydanlarında
ayrılma	meydanından	meydanlarından
tamlayan	meydanının	meydanlarının

Atasözleri

• at bulunur meydan bulunmaz, meydan bulunur at bulunmaz
• at ölür meydan kalır, yiğit ölür şan kalır
• baba ekmeği zindan ekmeği, koca ekmeği meydan ekmeği
• er ekmeği, meydan ekmeği
• sıçana rakı içirmişler, kediye meydan okumuş
• yiğit meydanda belli olur

Türetilmiş kavramlar

meydan dayağı, meydan korkusu, meydan muharebesi, meydan saati, meydan savaşı, meydan sazı, at meydanı, er meydanı, halk meydanı, hava meydanı, köy meydanı, ok meydanı, siyaset meydanı, söz meydanı

Çeviriler

şehircilik

• Almanca: Platz (de) e
• Azerice: meydan (az)
• Fince: aukio (fi)
• Gagavuzca: meydan (gag)
• İngilizce: plaza (en), square (en)
• İspanyolca: plaza (es) d
• İsveççe: plats (sv), torg (sv)
• İtalyanca: plaza (it) d
• Tatarca: мәйдан (tt) (mäydan), mäydan (tt)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "meydan".
  TDK Özel Sözlük'te: meydan"

• Kubbealtı Lugatı'nda "MEYDAN :"
• Nişanyan Sözlük'te: meydan.

Azerice

Söyleniş

• Heceleme: mey‧dan

Ad

meydan

1. (şehircilik) alan, meydan