kut

Vikisözlük sitesinden
Ayrıca bakınız: KUT, Kut, kút, kut-, кут, күт, ku̍t

Türkçe[değiştir]

Köken[değiştir]

Eski Türkçe 𐰸𐰆𐱃(q̊¹ut¹)

Söyleniş[değiştir]

[değiştir]

kut (belirtme hâli kudu, çoğulu kutlar)

  1. (felsefe) mutluluk, saadet
  2. (mitoloji) ilahî bir kaynaktan gelen bereket, rahmet
  3. (Eski Türkler, tarih) Eski Türklerde tanrı tarafından hanlara verildiğine inanılan yönetme yetkisi sayesinde devlet idaresinde güç ve yetki bakımından sahip olunan üstün güç

Çekimleme[değiştir]

Türetilmiş kavramlar[değiştir]

Çeviriler[değiştir]

Kaynakça[değiştir]

Gagavuzca[değiştir]

Köken[değiştir]

Eski Türkçe 𐰸𐰆𐱃(q̊¹ut¹)

[değiştir]

kut

  1. kut

Kaynakça[değiştir]

  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.