İçeriğe atla

kut

Vikisözlük sitesinden
Ayrıca bakınız: KUT, Kut, kút, kut-, кут, күт, ku̍t

Türkçe

[değiştir]

Köken

[değiştir]
Eski Türkçe 𐰸𐰆𐱃(q̊¹ut¹).

Söyleniş

[değiştir]

kut (belirtme hâli kutu, çoğulu kutlar)

  1. (Eski Türkler, tarih) Eski Türklerde tanrı tarafından hanlara verildiğine inanılan yönetme yetkisi sayesinde devlet idaresinde güç ve yetki bakımından sahip olunan üstün güç.
  2. (felsefe) mutluluk, saadet
  3. (mitoloji) ilahî bir kaynaktan gelen bereket, rahmet

Çekimleme

[değiştir]

Türetilmiş kavramlar

[değiştir]

Çeviriler

[değiştir]

Kaynakça

[değiştir]

Gagavuzca

[değiştir]

Köken

[değiştir]
Eski Türkçe 𐰸𐰆𐱃(q̊¹ut¹).

Söyleniş

[değiştir]
  • Heceleme: kut

kut

  1. kut

Kaynakça

[değiştir]
  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.