Kut

Ayrıca bakınız: kut

Türkçe

Köken

Eski Türkçe 𐰸𐰆𐱃‎ (q̊¹ut¹)

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ˈcut/
• Heceleme: kut

Özel ad

Kut (belirtme hâli Kut'u)

1. Hem erkek ismi hem de kız ismi.

Çekimleme

Kut adının çekimi

hâl	tekil
yalın	Kut
belirtme	Kut'u
yönelme	Kut'a
bulunma	Kut'ta
ayrılma	Kut'tan
tamlayan	Kut'un

iyelik ekleriyle

kişi	tekil
1. tekil (benim)
yalın	Kut'um
belirtme	Kut'umu
yönelme	Kut'uma
bulunma	Kut'umda
ayrılma	Kut'umdan
tamlayan	Kut'umun
2. tekil (senin)
yalın	Kut'un
belirtme	Kut'unu
yönelme	Kut'una
bulunma	Kut'unda
ayrılma	Kut'undan
tamlayan	Kut'unun
3. tekil (onun)
yalın	Kut'u
belirtme	Kut'unu
yönelme	Kut'una
bulunma	Kut'unda
ayrılma	Kut'undan
tamlayan	Kut'unun
1. çoğul (bizim)
yalın	Kut'umuz
belirtme	Kut'umuzu
yönelme	Kut'umuza
bulunma	Kut'umuzda
ayrılma	Kut'umuzdan
tamlayan	Kut'umuzun
2. çoğul (sizin)
yalın	Kut'unuz
belirtme	Kut'unuzu
yönelme	Kut'unuza
bulunma	Kut'unuzda
ayrılma	Kut'unuzdan
tamlayan	Kut'unuzun
3. çoğul (onların)
yalın	Kut'u
belirtme	Kut'unu
yönelme	Kut'una
bulunma	Kut'unda
ayrılma	Kut'undan
tamlayan	Kut'unun

Türetilmiş kavramlar

• Aykut, Erkut, Tankut

Kaynakça

• Yurtsever, Erk (1997). Türkçe Adlar Derlemesi. İstanbul: Türk Dünyası Araştırma Vakfı. ISBN 975-498-112-4.