kavil

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Köken[düzenle]

Osmanlı Türkçesi قول‎, o da Arapça قَوْل(ḳavl) kelimesinden gelmektedir.

Söyleniş[düzenle]

  • Heceleme: ka‧vil

[düzenle]

kavil (belirtme hâli kavili, çoğulu kaviller)

  1. anlaşma, sözleşme
    Kavlimiz böyle mi idi?
    Ey güzel seninle bir kavledelim. Bu kavlin üstüne dönmemesine. - Halk türküsü
  2. (dil bilimi) söz
    Babamın kavline göre bu adam bütün Manisa halkını iki büyük afetten kurtarmış. - Y. K. Karaosmanoğlu

Deyimler[düzenle]

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]