kedi

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın kedi kediler
Belirtme (-i) kediyi kedileri
Yönelme (-e) kediye kedilere
Bulunma (-de) kedide kedilerde
Çıkma (-den) kediden kedilerden
Tamlayan kedinin kedilerin

kedi -si

[1] Kedi
  1. (kedigiller, evcil hayvanlar) kedigillerden, köpek dişleri iyi gelişmiş, kasları çevik ve kuvvetli evcil veya yabanî, küçük memeli hayvan, pisik, pişik
    Evcil kedi. Ankara kedisi. Van kedisi.

Bilimsel adı[düzenle]

Felis catus, Felis domesticus

Köken[düzenle]

Rumca: γάτα (gáta)

Eş anlamlılar[düzenle]

göcen

Deyimler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

[1] kedice, kedici, kedicik, kedili, kedisiz, kediyken, kediyle, kediyse

Üst kavramlar[düzenle]

evcil hayvan, memeli hayvan

Alt kavramlar[düzenle]

Afrika vahşî kedisi (Felis Lybica), Avrupa vahşî kedisi (Felis Silvestris)

Atasözleri[düzenle]

Avcı kediye kurnaz fare
Cins kedi ölüsünü göstermez
Eceli gelen fare kedi taşağı kaşır
Kedi götünü görmüş, yaram var demiş
Kedi törpüyü yalar da kanlar çıktıkça oh der
Kedi uzanamadığı ciğere, pis der
Kedi, yavrusunu yerken sıçana benzetir

Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

[1] kabak

Kaynakça[düzenle]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki
  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.


Gagavuzca[düzenle]

[düzenle]

[1] kedi

Köken[düzenle]

[1] Eski Türkçe: کدی