İçeriğe atla

direnç

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

direnç (belirtme hâli direnci, çoğulu dirençler)

Direnç (3)
  1. Dayanma, karşı koyma gücü; dayanırlık,mukavemet.
    • Başarısızlık benim bilmediğim bir virüs, buna karşı direncim yok. - E. Şafak
  2. (elektrik) Bir nesnenin elektrik akımına karşı dayanma özelliği; mukavemet, rezistans.
    • Duşa gelen soğuk su borusuna elektrik direnci takılıp suyun ısınabilmesi sağlandığından, tuvaletin lavabosunda duruluyordum bulaşıkları.
      — Yavuzer ÇETİNKAYA, 1997, “Öncelikler Bulamacı”, Öküz, 33. sayı, s. 37
  3. (elektrik) Bir çevrime istenilen değerde ek direnç katmak için kullanılan düzen; mukavemet, rezistans

Sözcük birliktelikleri

[düzenle]

balast direnç, öz direnç

Çekimleme

[düzenle]
  • direnç adının çekimi
hâl tekil çoğul
yalın direnç dirençler
belirtme direnci dirençleri
yönelme dirence dirençlere
bulunma dirençte dirençlerde
ayrılma dirençten dirençlerden
tamlayan direncin dirençlerin

Çeviriler

[düzenle]
çeviriler

Kaynakça

[düzenle]

TDK Türkçe Sözlük'te: "direnç".
TDK Özel Sözlük'te: direnç"