bulaşık

Türkçe

Ad

bulaşık (belirtme hâli bulaşığı, çoğulu bulaşıklar)

Bulaşıklar mutfak tezgâhında (ad [1]). Tabaklar hep yemek bulaşığı olmuş (ön ad [1])

1. (yemek içmek) Yiyecek veya içecekle kirletilmiş mutfak eşyası veya kap kacak.
   • Gemide bulaşık yıkamak kolay iş değildi. - A. Erhat
2. Yaşanmış bir şeyden geriye kalan belirti etki.
   • dudaklarında giderilmez bir korku bulaşığı/acımış bir iç sıkıntısı dilinin ucunda kalan

     — Attilâ İlhan, 1960, Ben Sana Mecburum, s. 73, Ataç Kitabevi
3. Bulaşıcı bir hastalıktan etkilenmiş, kontamine olmuş
   • Temiz ya da hastalıklı liman, gemi, yük ve yolcu taşıma kuralları hangi gemiye bulaşık anlamına gelen sarı bayrak çekileceği, tecrit günlerinin sayısı ve karantina vergileriyle gelirleri sürekli değişiyordu.

     — Orhan PAMUK, 2021, Veba Geceleri, s. 93, Yapı Kredi Yayınları

Ön ad

bulaşık (karşılaştırma daha bulaşık, üstünlük en bulaşık)

1. kirli
   • Elinde bağlaması bahçede oturuyor. Arklarda yosun bulaşığı, tembel bir su.

     — Özgür ÇIRAK, 2024, Biz de Yarın Güleriz, s. 10, İletişim Yayınları
2. Her şeyin birbirine karıştığı (yer, olay vb.).
   • Bu karmakarışık ve bulaşık âlemi kendi hâline bırakırdı. - A. Ş. Hisar
3. (mecaz) yapışkan
   • Böyle bir sivri akıllı, bulaşık biri çıkar ortaya, dirliği düzeni berbat eder. - K. Korcan

Deyimler

gördüğüne aşık görmediğine bulaşık

Çeviriler

ad

• Gagavuzca: bulaşık (gag)
• Tatarca: pıçraq (tt)

Gagavuzca

Ad

bulaşık

1. bulaşık