bucak

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Heceleme[düzenle]

bu · cak

[düzenle]

bucak (belirtme hâli bucağı, çoğulu bucaklar)

  1. (coğrafya) kenar, köşe, yer
    Bunlardan sonra köşede, bucakta, kendi âleminde yaşayan Türkler vardı. - Y. K. Beyatlı
  2. (hükûmet) ilçelerin, bir müdürle yönetilen bölümlerinden her biri, nahiye
    Bucak müdürü, bucakta en büyük Hükümet memuru ve temsilcisidir. (10/6/1949 tarih ve 5442 sayılı İl İdaresi Kanunu)

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "bucak"

Çeviriler[düzenle]

İlgili sözcükler[düzenle]

köşe bucak

Arnavutça[düzenle]

[düzenle]

bucak

  1. (kaplar) fıçı