borç
![]() |
Ayrıca bakınız: borc |
Türkçe[değiştir]
Köken[değiştir]
Ad[değiştir]
borç (belirtme hâli borcu, çoğulu borçlar) -cu
- (ekonomi, hukuk) geri verilmek üzere alınan veya ödenmesi gerekli para veya başka bir şey, verecek
- Vaktim yok, bana para bul, şu borcu ödeyeyim, söz verdim. - P. Safa
- birine karşı bir şeyi yerine getirme, gerekliği, yükümlülük, vecibe
- Mektubunda diyorsun ki gel gayri / Vatan borcu biter bitmez ordayım - B. S. Erdoğan
Deyimler[değiştir]
çeviriler
Çeviriler[değiştir]
çeviriler
|
Kaynakça[değiştir]
- Türk Dil Kurumuna göre "borç" maddesi
Atasözleri[değiştir]
- Ağa borç eder, uşak harç
- Arpacıya borç eden, ahırını tez satar
- Bayramda borç ödeyene ramazan kısa gelir
- Bey aşı borç, düğün aşı ödünç
- Bin merak, bir borç ödemez
- Bin tasa bir borç ödemez
- Borç iyi güne kalmaz
Gagavuzca[değiştir]
Köken[değiştir]
- Farsça burch
Ad akif borç
- (ekonomi) borç
Kaynakça[değiştir]
- Etymological Dictionaries - Andras Rajki