bin

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın bin binler
Belirtme (-i) bini binleri
Yönelme (-e) bine binlere
Bulunma (-de) binde binlerde
Çıkma (-den) binden binlerden
Tamlayan binin binlerin

bin -ni

  1. bin sayısının adı

Söyleniş

IPA: /ˈbin/, çoğulu IPA: /binˈłeɾ/

Yazılışlar

بیڭ çoğulu ،بیڭلر

Heceleme

Heceleme: bin

Köken

[[{{{2}}}#|{{{2}}}]] ming

Ön ad[düzenle]

Yalın Karşılaştırma Üstünlük
bin daha bin en bin
  1. dokuzyüzdoksandokuzdan sonra gelen sayı, on kere yüz, 1000
  2. aşırı, çok sayıda, pek çok

Söyleniş

IPA: /ˈbin/, karşılaştırma derecesi IPA: /daˈha ˈbin/, üstünlük derecesi IPA: /ˈen ˈbin/

Yazılışlar

بیڭ

Heceleme

Heceleme: bin, karşılaştırma derecesi Heceleme: Heceleme: da·ha bin, üstünlük derecesi Heceleme: en bin

Çeviriler

Atasözleri

Alma alı, sat yağızı, bin doruya, besle kırı
Bin atın varsa inişte in, bir atın varsa yokuşta bin
Bin bilsen de bir bilene danış
Bin dost az, bir düşman çok
Bin işçi, bir başçı
Bin kişi değmez bir kişi, bir kişi değer bin kişi
Bin merak, bir borç ödemez

Deyimler

bin dereden su getirmek
bir ağızdan çıkan bin dile yayılır
bir ayak üstünde bin yalan söylemek
on bin

Açıklamalar

Türk sayıları sıfatdırlar.

Kaynakça

  • Türk Dil Kurumu: "bin"

Sayı[düzenle]

  1. 1000

Eş anlamlılar

Eylem (çekim)[düzenle]

  1. binmek fiilinin emir kipi 2. tekil şahıs olumlu çekimi

Söyleniş

IPA: /ˈbin/

Heceleme

Heceleme: bin

Karşıt anlamlılar

  1. binme

Almanca[düzenle]

Eylem (çekim)[düzenle]

  1. sein fiilinin 1. tekil şahıs için çekilmiş hâli

Örnekler

  1. Ich bin Österreicherin.
Avusturyalıyım.
  1. Ich bin zu Hause.
Evdeyim.
  1. Ich bin verliebt.
Aşığım.

Gagavuzca[düzenle]

Rakam[düzenle]

  1. bin

Köken

Eski Türkçe: ming

Kaynakça

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

İngilizce[düzenle]

[düzenle]

Tekil Çoğul
bin bins
  1. çöp vb. muhafaza etmek için kullanılan kap, bidon

Yahudi Almancası[düzenle]

[düzenle]

  1. (arıcılık, böcekler, zar kanatlılar) arı

Zazaca[düzenle]

Ön ad[düzenle]

  1. başka, diğer, öteki