İçeriğe atla

bencil

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

ben + -ci + -l

Söyleniş

[düzenle]
  • IPA(anahtar): /benˈdʒil/, [be̞n̟ˈd̠̠͡ʒɪʎ̟̊]
  • Heceleme: ben‧cil

Ön ad

[düzenle]

bencil (karşılaştırma daha bencil, üstünlük en bencil)

Bencil adam yangın yerinde ısınmanın derdine düşmüş.
  1. Yalnız kendini düşünen, kendi çıkarlarını herkesinkinden üstün tutan; kendimci, hodbin, hodkâm, egoist.
    • Bencildir insanoğlu, bencil olduğu için de yalnız kendi dertlerini düşünür, yalnız onlara inanır. - Nurullah Ataç
  2. (felsefe) bencilik öğretisine inanan.

Çekimleme

[düzenle]

Çeviriler

[düzenle]

Kaynakça

[düzenle]