bükmek

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

Eylem[düzenle]

bükmek -er

[1] sertçe çevirmek, kıvırmak
Bu kez onu sürmeden olduğu yerde büküp altına aldı. - S. Birsel
[2] birkaç tel ipliği burarak sarmak
İpek bükmek.
[3] eğmek
Olur der gibi başını büktü.
Çelik halatı büktü.
[4] katlamak
Büktüğüm yeri kaybetmişim, nereye kadar geldiğimi bilmiyorum. - S. M. Alus
[5] döndürmek

Kaynakça[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Eski Türkçe[düzenle]

Eylem[düzenle]

[1] bükmek
[2] durdurmak
[3] toplanmak
[4] yere kapanmak
[5] yemekten doyup usanmak
[6] doymak

Türkmence[düzenle]

Eylem[düzenle]

[1] bükmek
[2] eğmek

Kaynakça[düzenle]

  • Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.