bükmek

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

Eylem[düzenle]

bükmek (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi büker) bükmek -er bükmek (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi büker)

  1. sertçe çevirmek, kıvırmak
    Bu kez onu sürmeden olduğu yerde büküp altına aldı. - S. Birsel
  2. birkaç tel ipliği burarak sarmak
    İpek bükmek.
  3. eğmek
    Olur der gibi başını büktü.
    Çelik halatı büktü.
  4. katlamak
    Büktüğüm yeri kaybetmişim, nereye kadar geldiğimi bilmiyorum. - S. M. Alus
  5. döndürmek

Kaynakça[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Eski Türkçe[düzenle]

Eylem[düzenle]

  1. bükmek
  2. durdurmak
  3. toplanmak
  4. yere kapanmak
  5. yemekten doyup usanmak
  6. doymak

Türkmence[düzenle]

Eylem[düzenle]

  1. bükmek
  2. eğmek

Kaynakça[düzenle]

  • Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.