amal

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi آمال‎, o da Arapça آمَالْ‎ (ʾāmāl)

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /aː.ˈmal/
• Heceleme: a‧mal

Ad

amal

1. işlemler, işler

Kelime birliktelikleri

• defter-i âmâl, fezâil-i âmâl

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "amal" maddesi

Özbekçe

Ad

amal (çoğulu amallar)

1. amel
2. iş

Türkmence

Ad

amal

1. tarz, usul, yol, yöntem