İçeriğe atla

aşk

Vikisözlük sitesinden
Ayrıca bakınız: Aşk, ask, ask.

Türkçe

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Osmanlı Türkçesi عشق‎, o da Arapça Arapça عِشْق‎ (ˁişḳ, “şiddetle sevme, şiddetli ve yakıcı sevgi”) sözcüğünden. Bu sözcük Arapça عَشِقَ‎ (ˁaşiḳa, “aşık oldu, sarmaştı, yapıştı”) fiilinin fiˁl vezninde masdarıdır. Arapça fiil Arapça عَشَق‎ (ˁaşaḳ, “sarmaşık”) sözcüğü ile eş kökenlidir. Bu sözcük Aramice-Süryanice [alfabe isteniyor] (ˁāşaḳ, “karışma, haşır neşir olma, bir şeyle uğraşma”) sözcüğü ile eş kökenlidir.

Söyleniş

[düzenle]

aşk (belirtme hâli aşkı, çoğulu aşklar)

  1. (ruh bilimi)Bir kimse veya bir şeye karşı duyulan çok kuvvetli sevgi ve bağlılık duygusu.
    • eş anlamlıları: sevi, sevda, amor
    • Oysa aşk tamamen dünyevi sıradan bir şeydi, çoğu insan için hayal kırıklığı yaratacak kadar sıradandı, fazla büyütmeye gereke yoktu.
      — 2018, Ayfer Tunç, Âşıklar Delidir ya da Yazı Tura, Can Sanat Yayınları, s. 69

Çekimleme

[düzenle]

Atasözleri

[düzenle]

aşk ağlatır, dert söyletir, aşk başa gelirse akıl baştan çıkar, aşk olmayınca meşk olmaz, dert ağlatır, aşk söyletir

Deyimler

[düzenle]

Allah aşkına, aşk acısı, aşk meşk, aşk-ı memnû, yasak aşk

Çeviriler

[düzenle]
 

Kaynakça

[düzenle]
  • Kubbealtı Lugatı'nda "AŞK :"
  • Nişanyan Sözlük'te: aşk.

Ek okumalar

[düzenle]