İçeriğe atla

nefret

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Osmanlı Türkçesi نفرت‎. Bu da Arapça نَفْرَة‎ (nafra(t), “kaçınma, kaçışma, kaçışan güruh”) sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük Arapça نَفَرَ‎ (nafara, “ürktü, ürküp kaçtı”) fiilinin faˁla(t) vezninde masdarıdır.

Söyleniş

[düzenle]

nefret (belirtme hâli nefreti, çoğulu nefretler)

Nefret hisseden insanın yüzünü konu alan bir çizim. (1)
  1. (duygular) Bir kimsenin kötülüğünü, mutsuzluğunu istemeye yönelik duygu.
  2. tiksinme.
    •  Şimdi bu satırlarımı hiddetle, nefretle, iç bulantısı ile yazıyorum. — A. Gündüz

Çekimleme

[düzenle]

Türetilmiş kavramlar

[düzenle]

nefret duymak, nefret etmek, nefret uyandırmak.

Çeviriler

[düzenle]
nefret

Kaynakça

[düzenle]
  • Kubbealtı Lugatı'nda "NEFRET :"
  • Nişanyan Sözlük'te: nefret.

Ek okumalar

[düzenle]