terim

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

Çekimli ad[düzenle]

[1] ter adının birinci tekil şahıs hâli.

Söyleniş[düzenle]

IPA: /ˈteɾim/

Heceleme[düzenle]

Heceleme: te·rim

Köken[düzenle]

Türkçe ter + -im

[düzenle]

terim (belirtme hâli terimi, çoğulu terimler)

[1] bir bilim, sanat, meslek dalıyla veya bir konu ile ilgili özel ve belirli bir kavramı karşılayan kelime
[2] (mantık) geleneksel mantıkta özne veya yüklem
[3] (matematik) cebirsel bir anlatımda artı ('+') veya eksi ('-') işaretleri arasında bulunan parçalardan her biri
[4] (matematik) bir denklemde = işaretinin iki yanındaki anlatımlardan her biri
[5] (matematik) bir kesrin pay ve paydasından her biri

Söyleniş[düzenle]

IPA: /teˈɾim/

Heceleme[düzenle]

Heceleme: te·rim

Eş anlamlılar[düzenle]

[1] ıstılah
[4] had

Çeviriler[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Örnekler[düzenle]

[1] Bazıları ise terimlerimizi milletlerarası esaslara bağlamak davasındadırlar. - F. R. Atay

Sözcük birliktelikleri[düzenle]

[*] bir terimli, büyük terim, çok terimli, iki terimli, küçük terim, orta terim, terim bilimi, terimler sistemi

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

[1] terimce, terimci, terimcik, terimle, terimli, terimse, terimsi, terimsiz

Köken[düzenle]

Fransızca terme (fr)

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "terim"
  • Vikipedi maddesi terim