terim

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

Ad (çekim)[düzenle]

[1] ter kelimesinin 1. tekil şahıs sahiplik ve yüklemcil şekli

Söyleniş[düzenle]

IPA: /ˈteɾim/

Heceleme[düzenle]

Heceleme: te·rim

Köken[düzenle]

Türkçe: ter + -im

[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın terim terimler
Belirtme (-i) terimi terimleri
Yönelme (-e) terime terimlere
Bulunma (-de) terimde terimlerde
Çıkma (-den) terimden terimlerden
Tamlayan terimin terimlerin

terim -mi

[1] bir bilim, sanat, meslek dalıyla veya bir konu ile ilgili özel ve belirli bir kavramı karşılayan kelime
[2] (mantık) geleneksel mantıkta özne veya yüklem
[3] (matematik) cebirsel bir anlatımda artı ('+') veya eksi ('-') işaretleri arasında bulunan parçalardan her biri
[4] (matematik) bir denklemde = işaretinin iki yanındaki anlatımlardan her biri
[5] (matematik) bir kesrin pay ve paydasından her biri

Söyleniş[düzenle]

IPA: /teˈɾim/, çoğulu IPA: /teɾimˈleɾ/

Heceleme[düzenle]

Heceleme: te·rim

Eş anlamlılar[düzenle]

[1] ıstılah
[4] had

Çeviriler[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Örnekler[düzenle]

[1] Bazıları ise terimlerimizi milletlerarası esaslara bağlamak davasındadırlar. - F. R. Atay

Sözcük birliktelikleri[düzenle]

[*] bir terimli, büyük terim, çok terimli, iki terimli, küçük terim, orta terim, terim bilimi, terimler sistemi

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

[1] terimce, terimci, terimcik, terimle, terimli, terimse, terimsi, terimsiz

Köken[düzenle]

Fransızca: terme

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "terim"
  • Vikipedi maddesi terim