tam

Türkçe

Köken

Arapça

Ad

tam (belirtme hâli tamı, çoğulu tamlar)

1. (para) Amerikan doları, para birimi $
2. (halk ağzı) (Havza ağzı) Ahır.

Çeviriler

çeviriler

• Fince: taala (fi)

Ön ad

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ˈtɑm/, [ˈt̪ʰɑm]

tam

1. eksiksiz, kesintisiz

   Tam iki saat yalandan tamirle uğraştım. - A. Gündüz

2. bütün, tüm
3. en elverişli, en uygun
4. gerçek, kusursuz

   Reşit Galip tam bir idealist gibi öldü. - O. S. Orhon

5. ehliyetli, yetkin

Deyimler

 

tam adamına düşmek, tam üstüne basmak

Çeviriler

çeviriler

• Azerice: tam (az)
• Fince: täydellinen (fi)

Belirteç

tam

1. tıpkı

   Tam istediğim gibi davrandın.

2. o sırada, o anda

   Tam mağazaya girecekken arkadaşım çağırdı.

Çeviriler

çeviriler

Kaynakça

TDK Türkçe Sözlük'te: "tam".
TDK Özel Sözlük'te: tam"

Azerice

Ön ad

tam

1. tam

Çekçe

Belirteç

tam

1. orada, anda

Kumanca

Eylem

tam

1. damlamak

Kuzey Kürtçe

Ad

tam d

1. (duyu, fizyoloji) tat

Lehçe

Belirteç

tam

1. orada, anda