sura

Ayrıca bakınız: şura, şûra

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /suˈɾa/
• Heceleme: su‧ra

Ad

sura (belirtme hâli surayı, çoğulu suralar)

1. (kumaş) Yumuşak ince bir tür ipekli kumaş.

Çekimleme

sura adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	sura	suralar
belirtme	surayı	suraları
yönelme	suraya	suralara
bulunma	surada	suralarda
ayrılma	suradan	suralardan
tamlayan	suranın	suraların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	suram	suralarım
belirtme	suramı	suralarımı
yönelme	surama	suralarıma
bulunma	suramda	suralarımda
ayrılma	suramdan	suralarımdan
tamlayan	suramın	suralarımın
2. tekil (senin)
yalın	suran	suraların
belirtme	suranı	suralarını
yönelme	surana	suralarına
bulunma	suranda	suralarında
ayrılma	surandan	suralarından
tamlayan	suranın	suralarının
3. tekil (onun)
yalın	surası	suraları
belirtme	surasını	suralarını
yönelme	surasına	suralarına
bulunma	surasında	suralarında
ayrılma	surasından	suralarından
tamlayan	surasının	suralarının
1. çoğul (bizim)
yalın	suramız	suralarımız
belirtme	suramızı	suralarımızı
yönelme	suramıza	suralarımıza
bulunma	suramızda	suralarımızda
ayrılma	suramızdan	suralarımızdan
tamlayan	suramızın	suralarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	suranız	suralarınız
belirtme	suranızı	suralarınızı
yönelme	suranıza	suralarınıza
bulunma	suranızda	suralarınızda
ayrılma	suranızdan	suralarınızdan
tamlayan	suranızın	suralarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	surası	suraları
belirtme	surasını	suralarını
yönelme	surasına	suralarına
bulunma	surasında	suralarında
ayrılma	surasından	suralarından
tamlayan	surasının	suralarının

Ön ad

sura (karşılaştırma daha sura, üstünlük en sura)

1. (tekstil) Bu kumaştan yapılan.

Ad

sura (belirtme hâli surayı, çoğulu suralar)

1. (halk ağzı, yiyecekler) Koyun, kuzu kaburgası içine pirinç doldurularak yapılan yemek, döşdoldurması.
   • Babamı kırk defa yollamış­tır çarşıya. 'Ah, şöyle güzel bir kol al. Tam suralık ol­sun. Güzelce açsın kemikle arasını.'

     — Ahmet BÜKE, 2010, Kumrunun Gördüğü, s. 139, Can Sanat Yayınları
2. (halk ağzı, denizcilik) Gemilerde başbaşa konmuş tahta.

Ad

sura

1. sur (ad) sözcüğünün yönelme tekil çekimi

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "sura" maddesi

Çağatayca

Ad

1. hediye

Kaynakça

• KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.