sam

Ayrıca bakınız: SAM, Sam

Türkçe

Söyleniş

• Heceleme: sam

Köken

Arapça سَامٌ‎ (sāmün)

Ad

sam (belirtme hâli samı, çoğulu samlar)

1. (rüzgâr) sam yeli.
   • 1959:Attilâ İLHAN, 1959, Duvar , Dost Yayınları

     "hava sıcak/ısınmış kum kokuyor/bu nefes cehennemi sam rüzgârıdır"

2. (jeoloji, madencilik) Yer altındaki altın damarı.
3. (meteoroloji) Gök kuşağı
4. (tıp) Ateş
5. (tıp) Sersemlik hastalığı.

Çekimleme

sam adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	sam	samlar
belirtme	samı	samları
yönelme	sama	samlara
bulunma	samda	samlarda
ayrılma	samdan	samlardan
tamlayan	samın	samların

iyelik ekleriyle

1. tekil (benim)	tekil	çoğul
yalın	samım	samlarım
belirtme	samımı	samlarımı
yönelme	samıma	samlarıma
bulunma	samımda	samlarımda
ayrılma	samımdan	samlarımdan
tamlayan	samımın	samlarımın
2. tekil (senin)	tekil	çoğul
yalın	samın	samların
belirtme	samını	samlarını
yönelme	samına	samlarına
bulunma	samında	samlarında
ayrılma	samından	samlarından
tamlayan	samının	samlarının
3.tekil (onun)	tekil	çoğul
yalın	samı	samları
belirtme	samını	samlarını
yönelme	samına	samlarına
bulunma	samında	samlarında
ayrılma	samından	samlarından
tamlayan	samının	samlarının
1. çoğul (bizim)	tekil	çoğul
yalın	samımız	samlarımız
belirtme	samımızı	samlarımızı
yönelme	samımıza	samlarımıza
bulunma	samımızda	samlarımızda
ayrılma	samımızdan	samlarımızdan
tamlayan	samımızın	samlarımızın
2. çoğul (sizin)	tekil	çoğul
yalın	samınız	samlarınız
belirtme	samınızı	samlarınızı
yönelme	samınıza	samlarınıza
bulunma	samınızda	samlarınızda
ayrılma	samınızdan	samlarınızdan
tamlayan	samınızın	samlarınızın
3. çoğul (onların)	tekil	çoğul
yalın	samı samları	samları
belirtme	samını samlarını	samlarını
yönelme	samına samlarına	samlarına
bulunma	samında samlarında	samlarında
ayrılma	samından samlarından	samlarından
tamlayan	samının samlarının	samlarının

Sırp-Hırvatça

Adıl

sam

1. (Boşnak ağzı) kendisi