İçeriğe atla

merhamet

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Osmanlı Türkçesi مرحمت‎ sözcüğünden, o da Arapça مرحمة‎ (marḥama(t), “acıma, şefkat”) sözcüğünden. Bu sözcük Arapça رحم‎ (raḥima, “merhamet etti, kucakladı, şefkat gösterdi”) fiilinin [mafˁala(t)] vezninde masdarıdır.

Söyleniş

[düzenle]
  • IPA(anahtar): /meɾ.haˈmet/
  • Heceleme: mer‧ha‧met

merhamet (belirtme hâli merhameti, çoğulu merhametler)

Merhameti anlatan bir heykel.
  1. (duygular) Bir kimsenin veya bir başka canlının karşılaştığı kötü durumdan dolayı duyulan üzüntü, acıma.
    •  Hâlbuki Türk mazisi, o devirlerin idrakine göre şefkatin, merhametin yüzlerce âbidesini vücuda getirmiştir. — H. S. Tanrıöver

Çekimleme

[düzenle]

Türetilmiş kavramlar

[düzenle]

merhamet duymak, merhamete gelmek, merhamet etmek, merhametine sığınmak

Çeviriler

[düzenle]
acıma

Kaynakça

[düzenle]

Ek okumalar

[düzenle]