mahkûm

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Köken[düzenle]

Osmanlı Türkçesi محكوم‎ sözcüğünden devralındı.

Söyleniş[düzenle]

Ön ad[düzenle]

mahkûm (karşılaştırma daha mahkûm, üstünlük en mahkûm)

  1. (hukuk) hükümlü
    Müebbet hapse mahkûm bir suçlu.
  2. zorunda olan, mecbur
    Bu konularda yeni kuşağın yanında her zaman cahil kalmaya mahkûmuz. - H. Taner
  3. kötü sonuca varması kaçınılmaz olan