mahkûm

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Ön ad[düzenle]

mahkûm (karşılaştırma daha mahkûm, üstünlük en mahkûm)

  1. (hukuk) hükümlü
Müebbet hapse mahkûm bir suçlu.
  1. zorunda olan, mecbur
    Bu konularda yeni kuşağın yanında her zaman cahil kalmaya mahkûmuz. - H. Taner
  2. kötü sonuca varması kaçınılmaz olan

Köken[düzenle]

Arapça

Kaynakça[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]