komşu

Vikipedi

komşu hakkında Türkçe Vikipedi'de ansiklopedik bilgi bulabilirsiniz.

Türkçe

Köken

Eski Türkçe konşı‎ (konşı) - koşnı‎ (koşnı, “konuş-mak”); “birlikte yakın yerlere konmak, yerleşmek”ten konuş-ı‎ (konuş-ı), o da konşı‎ (konşı), o da koñşı‎ (koñşı), o da koñşu‎ (koñşu), o da komşu‎ (komşu)

Söyleniş

• IPA^(anahtar): [comˈʃʊ]
• Heceleme: kom‧şu

Ad

komşu (belirtme hâli komşuyu, çoğulu komşular) komşu -su

1. (sosyoloji) Binalardaki yakın olan kimselerin birbirine göre aldıkları isim

Çekimleme

komşu adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	komşu	komşular
belirtme	komşuyu	komşuları
yönelme	komşuya	komşulara
bulunma	komşuda	komşularda
ayrılma	komşudan	komşulardan
tamlayan	komşunun	komşuların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	komşum	komşularım
belirtme	komşumu	komşularımı
yönelme	komşuma	komşularıma
bulunma	komşumda	komşularımda
ayrılma	komşumdan	komşularımdan
tamlayan	komşumun	komşularımın
2. tekil (senin)
yalın	komşun	komşuların
belirtme	komşunu	komşularını
yönelme	komşuna	komşularına
bulunma	komşunda	komşularında
ayrılma	komşundan	komşularından
tamlayan	komşunun	komşularının
3. tekil (onun)
yalın	komşusu	komşuları
belirtme	komşusunu	komşularını
yönelme	komşusuna	komşularına
bulunma	komşusunda	komşularında
ayrılma	komşusundan	komşularından
tamlayan	komşusunun	komşularının
1. çoğul (bizim)
yalın	komşumuz	komşularımız
belirtme	komşumuzu	komşularımızı
yönelme	komşumuza	komşularımıza
bulunma	komşumuzda	komşularımızda
ayrılma	komşumuzdan	komşularımızdan
tamlayan	komşumuzun	komşularımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	komşunuz	komşularınız
belirtme	komşunuzu	komşularınızı
yönelme	komşunuza	komşularınıza
bulunma	komşunuzda	komşularınızda
ayrılma	komşunuzdan	komşularınızdan
tamlayan	komşunuzun	komşularınızın
3. çoğul (onların)
yalın	komşusu	komşuları
belirtme	komşusunu	komşularını
yönelme	komşusuna	komşularına
bulunma	komşusunda	komşularında
ayrılma	komşusundan	komşularından
tamlayan	komşusunun	komşularının

Üst kavramlar

• insan

Atasözleri

binaları yakın olan kimseler

• Ev alma, komşu al
• Komşu boncuğunu çalan gece takınır
• Komşu ekmeği komşuya borçtur
• Komşu hakkı, Tanrı hakkı
• Komşu iti komşuya ürümez
• Komşu kızı almak, kalaylı kaptan su içmek gibidir
• Komşu komşunun külüne muhtaçtır

Türetilmiş kavramlar

• komşuca, komşucu, komşucuk, komşulu, komşuluk, komşusuz, komşuyken, komşuyla, komşuysa

Çeviriler

binaları yakın olan kimseler

• Afrikanca: buurman (af)
• Almanca: Nachbar (de) e, Nachbarin (de) d
• Arapça: جَار‎ (ar) e (cār)
• Aymaraca: utamasi (ay)
• Azerice: qonşu (az)
• Bulgarca: комшия (bg) e (komşiya)
• Çekçe: soused (cs) e
• Ermenice: հարևան (hy) (harewan)
• Ersya dili: шабра (myv) ( šabra )
• Eski Türkçe: konşı‎ (otk) (konşı), koşnı‎ (otk) (koşnı)
• Felemenkçe: buurman (nl)
• Fince: naapuri (fi)
• Fransızca: voisin (fr) e
• Galce: cymydog (cy)
• Hausaca: maƙwauci (ha)
• İngilizce: neighbor (en), neighbour (en)
• İspanyolca: vecino (es) e
• İsveççe: granne (sv) g
• İtalyanca: vicino (it) e
• Karaçay-Balkarca: honşu (krc), konşu (krc)
• Kürtçe:

  Kuzey Kürtçe: cînar (ku), cîran (ku)

  Soranice: جیران‎ (ckb) (cîran)

• Macarca: szomszéd (hu)
• Marathi dili: शेजारी (mr) (śejārī)
• Mari dili: пошкудо (mhr) (poškudo)
• Mokşa dili: шабра (mdf) ( šabra )
• Norveççe:

  Bokmål: nabo (no) e

• Portekizce: vizinho (pt)
• Tatarca: kürşe (tt)

  Kırım Tatarcası: qomşu (crh)

• Türkmence: goňşy (tk)
• Udmurtça: бускель (udm) (buskelʹ)
• Yunanca: γείτονας (el) (geítonas)

Ön ad

komşu (karşılaştırma daha komşu, üstünlük en komşu)

1. sınır ortaklığı bulunan

   Komşu bahçeler arasında da pek kullanılmayan yan kapılar vardı. - Ç. Altan

Eş anlamlılar

• mücavir

Çeviriler

sınır ortaklığı bulunan

• Almanca: Nachbar- (de)
• Gagavuzca: komşu (gag)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "komşu" maddesi

Gagavuzca

Köken

Eski Türkçe

Söyleniş

• Heceleme: kom‧şu

Ad

komşu

1. (sosyoloji) komşu