kırıntı

Türkçe

Ad

kırıntı (belirtme hâli kırıntıyı, çoğulu kırıntılar)

1. Bir şeyden ayrılan küçük parça.
2. (mecaz) Küçük kalıntı.
3. (halk ağzı) Kurumak için kesilip yerde bırakılan odun.

Köken

kır + ıntı

Sözcük birliktelikleri

1. kırıntı külte, ekmek kırıntısı

Çeviriler

çeviriler

• Eski Türkçe: avrındı‎ (otk) (avrındı)
• Tatarca: walçıq (tt)