İçeriğe atla

infaz

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Osmanlı Türkçesi انفاذ (infaz) sözcüğünden devralındı, Arapça إِنْفَاذ (ʾinfāẕ) sözcüğünden, Arapça أَنْفَذَ (ʾenfeẕe) sözcüğünden.

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: in‧faz

infaz (belirtme hâli infazı, çoğulu infazlar)

Kişilerin infazları süresince yattıkları kurum
  1. (ceza hukuku) Bir kararı, bir yargıyı yerine getirme; uygulama, yürütüm
    • İnfaza, vazifeli şahıslardan başka, kimse kabul edilemez." - N. F. Kısakürek
  2. (eskimiş) Birine sözünü geçirme.

Çekimleme

[düzenle]

Deyimler

[düzenle]

infaz etmek

Çeviriler

[düzenle]

Kaynakça

[düzenle]