İçeriğe atla

heykel

Vikisözlük sitesinden
Ayrıca bakınız: heykəl

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Arapça هيكل‎ (haykal, “çok büyük yapı, antik tapınak”) sözcüğünden. Bu sözcük Aramice-Süryanice ve İbranice [alfabe isteniyor] (hēkāl, “saray, tapınak”) sözcüğünden alıntıdır. Aramice-Süryanice ve İbranice sözcük Akatça [alfabe isteniyor] (ēkallu, “saray”) sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük Ugarit dili [alfabe isteniyor] (hkl, “saray”) sözcüğü ile eş kökenlidir. Ugarit dilinde sözcük Sumerce [alfabe isteniyor] (e-gal, “büyük ev”) sözcüğünden alıntıdır.

Söyleniş

[düzenle]

heykel (belirtme hâli heykeli, çoğulu heykeller)

Bir heykel.
  1. (sanat) [Taş, tunç, bakır, kil, alçı vb. maddelerden yontularak, kalıba dökülerek veya yoğrulup pişirilerek biçimlendirilen eser; yontu, statü.
    • "Ellerini ceketinin ceplerine sokarak amaçsız bir şekilde heykelin önünde oyalanmaya başladı." - Osman Aysu

Çekimleme

[düzenle]

Deyimler

[düzenle]

heykel gibi, heykelini dikmek

Türetilmiş kavramlar

[düzenle]

heykeltıraş

Çeviriler

[düzenle]
sanat dalı

Kaynakça

[düzenle]
  • Kubbealtı Lugatı'nda "HEYKEL :"
  • Nişanyan Sözlük'te: heykel.

Ek okumalar

[düzenle]