gülmek

Vikisözlük sitesinden
Jump to navigation Jump to search

Türkçe[düzenle]

Eylem[düzenle]

gülmek -er gülmek (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi güler)

[1] insanın hoşuna veya tuhafına giden olaylar ve durumlar karşısında, genellikle sesli bir biçimde duygusunu açığa vurmak
O ne söylese sinirli sinirli ve tabii olmayan gülüşü ile gülüyordu. - H. E. Adıvar
[2] mutlu, sevinçli zaman geçirmek, eğlenmek, hoşça vakit geçirmek
[3] biriyle alay etmek

Deyimler[düzenle]

gülmekten öldürmek, yüzü gülmek, içinden gülmek

Köken[düzenle]

Türkçe kül

Kaynakça[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Türkmence[düzenle]

Eylem[düzenle]

[1] Gülmek

Kaynakça[düzenle]

  • Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.