gülmek
Görünüm
| Ayrıca bakınız: gülmək |
Türkçe
[düzenle]Eylem
[düzenle]gülmek (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi güler)

- İnsanın, hoşuna veya tuhafına giden olaylar veya durumlar karşısında, genellikle sesli bir biçimde duygusunu açığa vurması.
- Gülmenin bu kadar nedeni olunca, gülmek fiilinin binbir adı olmasına da şaşmamalı. Gülmek, gülümsemek, sırıtmak, yüzünde gülücükler açmak, otuziki dişini birden göstermek, kahkahadan yıkılmak, gülmekten karnınıza ağrılar girmesi, arkasından gülmek, yüzünüze gülmek, kötü kötü gülmek ... Hepsini saymaya kalksanız daha ne çok gülme biçimi olduğuna kendiniz de şaşarsınız.— 1997, Ertuğrul KÜRKÇÜ, “Pişmiş Kelle”, Öküz, 35. sayı, s. 13
- Mutlu, sevinçli zaman geçirmek, eğlenmek, hoşça vakit geçirmek.
- biriyle alay etmek