emir

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Disambig.svg Başka anlamlar veya farklı yazılışlar için bakınız: emîr

Türkçe[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın emir emirler
Belirtme (-i) emiri emirleri
Yönelme (-e) emire emirlere
Bulunma (-de) emirde emirlerde
Çıkma (-den) emirden emirlerden
Tamlayan emirin emirlerin

emir -ri

[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın emir emirler
Belirtme (-i) emri emirleri
Yönelme (-e) emre emirlere
Bulunma (-de) emirde emirlerde
Çıkma (-den) emirden emirlerden
Tamlayan emrin emirlerin

emir -mri

[1] buyruk, ferman, komut, talimat
[2] istek
[3] (meyveler) Orta Anadolu'da şarap yapımı için üretilen, orta kalın kabuklu, beyaz renkli, kısa ve karışık budanan bir tür üzüm

Söyleniş[düzenle]

IPA: /eˈmiɾ/

Heceleme[düzenle]

Heceleme: e·mir

Çeviriler[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Örnekler[düzenle]

[1] Asker, ancak üst amirinden emir alır.
[2] İkide birde dönüp benden bir emrim olup olmadığını soruyordu. - Y. K. Karaosmanoğlu

Sözcük birliktelikleri[düzenle]

[1] emir kipi

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

[1] emirce, emirci, emircik, emirken, emirle, emirli, emirse, emirsi, emirsiz

Köken[düzenle]

Arapça: أمرٌ (ʔemr(un))‎

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "emir"

Gagavuzca[düzenle]

[düzenle]

[1] emir

Köken[düzenle]

Arapça: أمر (ʔemr(un))‎

Kaynakça[düzenle]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Türkmence[düzenle]

[düzenle]

[1] emir

Köken[düzenle]

Arapça: أمر (ʔemr(un))‎

Kaynakça[düzenle]

  • Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.