emir

Vikisözlük sitesinden
Ayrıca bakınız: Emir, emîr, emír

Türkçe[değiştir]

Köken[değiştir]

Osmanlı Türkçesi امر‎, o da Arapça أَمْر(ʾemr).

Söyleniş[değiştir]

[değiştir]

emir (belirtme hâli emri, çoğulu emirler)

  1. buyruk, ferman, komut, talimat
    Asker, ancak üst amirinden emir alır.
  2. istek
    İkide birde dönüp benden bir emrim olup olmadığını soruyordu. — Y. K. Karaosmanoğlu
  3. (meyveler) Orta Anadolu'da şarap yapımı için üretilen, orta kalın kabuklu, beyaz renkli, kısa ve karışık budanan bir tür üzüm

Çekimleme[değiştir]

Türetilmiş kavramlar[değiştir]

Çeviriler[değiştir]

Kaynakça[değiştir]

Gagavuzca[değiştir]

Köken[değiştir]

Arapça أَمْر(ʾemr).

Söyleniş[değiştir]

  • Heceleme: e‧mir

[değiştir]

emir

  1. emir

Kaynakça[değiştir]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Türkmence[değiştir]

Köken[değiştir]

Arapça أَمْر(ʾemr).

Söyleniş[değiştir]

  • Heceleme: e‧mir

[değiştir]

emir

  1. emir

Kaynakça[değiştir]

  • Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.