emir

Ayrıca bakınız: Emir, emîr, emír

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi امر‎, o da Arapça أَمْر‎ (ʾemr).

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /e.ˈmiɾ/
• Heceleme: e‧mir

Ad

emir (belirtme hâli emri, çoğulu emirler)

1. buyruk, ferman, komut, talimat

    Asker, ancak üst amirinden emir alır.

2. istek

    İkide birde dönüp benden bir emrim olup olmadığını soruyordu. — Y. K. Karaosmanoğlu

3. (meyveler) Orta Anadolu'da şarap yapımı için üretilen, orta kalın kabuklu, beyaz renkli, kısa ve karışık budanan bir tür üzüm

Çekimleme

emrin çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	emir	emirler
belirtme	emri	emirleri
yönelme	emre	emirlere
bulunma	emirde	emirlerde
ayrılma	emirden	emirlerden
tamlayan	emrin	emirlerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	emrim	emirlerim
belirtme	emrimi	emirlerimi
yönelme	emrime	emirlerime
bulunma	emrimde	emirlerimde
ayrılma	emrimden	emirlerimden
tamlayan	emrimin	emirlerimin
2. tekil (senin)
yalın	emrin	emirlerin
belirtme	emrini	emirlerini
yönelme	emrine	emirlerine
bulunma	emrinde	emirlerinde
ayrılma	emrinden	emirlerinden
tamlayan	emrinin	emirlerinin
3. tekil (onun)
yalın	emri	emirleri
belirtme	emrini	emirlerini
yönelme	emrine	emirlerine
bulunma	emrinde	emirlerinde
ayrılma	emrinden	emirlerinden
tamlayan	emrinin	emirlerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	emrimiz	emirlerimiz
belirtme	emrimizi	emirlerimizi
yönelme	emrimize	emirlerimize
bulunma	emrimizde	emirlerimizde
ayrılma	emrimizden	emirlerimizden
tamlayan	emrimizin	emirlerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	emriniz	emirleriniz
belirtme	emrinizi	emirlerinizi
yönelme	emrinize	emirlerinize
bulunma	emrinizde	emirlerinizde
ayrılma	emrinizden	emirlerinizden
tamlayan	emrinizin	emirlerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	emri	emirleri
belirtme	emrini	emirlerini
yönelme	emrine	emirlerine
bulunma	emrinde	emirlerinde
ayrılma	emrinden	emirlerinden
tamlayan	emrinin	emirlerinin

Alt kavramlar

• On Emir

Çeviriler

emir

• Almanca: Befehl (de) e
• Arapça: ْأَمْر‎ (ar) e (ʾemr)
• Fince: käsky (fi); toive (fi)
• İngilizce: order (en), command (en)
• Kürtçe: emir (ku), ferman (ku)
• Türkçe:

  Osmanlı Türkçesi: امر‎ (ota)

• Türkmence: höküm (tk)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "emir".
  TDK Özel Sözlük'te: emir"