Emir

Ayrıca bakınız: emir, emîr, emír

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi امر‎, o da Arapça أمر‎.

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /e.ˈmiɾ/
• Heceleme: E‧mir

Özel ad

Emir (belirtme hâli Emir'i), çoğulu Emirler

1. Bir erkek ismi.

Çekimleme

Emir adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	Emir	Emirler
belirtme	Emir'i	Emirleri
yönelme	Emir'e	Emirlere
bulunma	Emir'de	Emirlerde
ayrılma	Emir'den	Emirlerden
tamlayan	Emir'in	Emirlerin

iyelik ekleriyle

1. tekil (benim)	tekil	çoğul
yalın	Emir'im	Emirlerim
belirtme	Emir'imi	Emirlerimi
yönelme	Emir'ime	Emirlerime
bulunma	Emir'imde	Emirlerimde
ayrılma	Emir'imden	Emirlerimden
tamlayan	Emir'imin	Emirlerimin
2. tekil (senin)	tekil	çoğul
yalın	Emir'in	Emirlerin
belirtme	Emir'ini	Emirlerini
yönelme	Emir'ine	Emirlerine
bulunma	Emir'inde	Emirlerinde
ayrılma	Emir'inden	Emirlerinden
tamlayan	Emir'inin	Emirlerinin
3.tekil (onun)	tekil	çoğul
yalın	Emir'i	Emirleri
belirtme	Emir'ini	Emirlerini
yönelme	Emir'ine	Emirlerine
bulunma	Emir'inde	Emirlerinde
ayrılma	Emir'inden	Emirlerinden
tamlayan	Emir'inin	Emirlerinin
1. çoğul (bizim)	tekil	çoğul
yalın	Emir'imiz	Emirlerimiz
belirtme	Emir'imizi	Emirlerimizi
yönelme	Emir'imize	Emirlerimize
bulunma	Emir'imizde	Emirlerimizde
ayrılma	Emir'imizden	Emirlerimizden
tamlayan	Emir'imizin	Emirlerimizin
2. çoğul (sizin)	tekil	çoğul
yalın	Emir'iniz	Emirleriniz
belirtme	Emir'inizi	Emirlerinizi
yönelme	Emir'inize	Emirlerinize
bulunma	Emir'inizde	Emirlerinizde
ayrılma	Emir'inizden	Emirlerinizden
tamlayan	Emir'inizin	Emirlerinizin
3. çoğul (onların)	tekil	çoğul
yalın	Emir'i Emirleri	Emirleri
belirtme	Emir'ini Emirlerini	Emirlerini
yönelme	Emir'ine Emirlerine	Emirlerine
bulunma	Emir'inde Emirlerinde	Emirlerinde
ayrılma	Emir'inden Emirlerinden	Emirlerinden
tamlayan	Emir'inin Emirlerinin	Emirlerinin