denge

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /deɲ.ˈɟe/
• Heceleme: den‧ge

Ad

denge (belirtme hâli dengeyi, çoğulu dengeler) , sahiplik şekli denge -si

1. bir cismin veya insanın devrilmeden durma hâli
2. hissî ve zihnî uyum

    Rûhî dengesi bozulmuştu.

3. (ekonomi) ekonomik hayatın uyumlu düzeni
4. (fizik) birbirini ortadan kaldıran güçlerin sonucu olan durma hâli
5. (politika) siyasî güçlerin, yetkilerin birbirini sınırlayacak biçimde dağıtılması

    Dünya'daki bütün dengeler değişti. Artık ne Sovyetler var, ne komünizm tehlikesi. — A. Ümit

Çekimleme

denge adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	denge	dengeler
belirtme	dengeyi	dengeleri
yönelme	dengeye	dengelere
bulunma	dengede	dengelerde
ayrılma	dengeden	dengelerden
tamlayan	dengenin	dengelerin

iyelik ekleriyle

1. tekil (benim)	tekil	çoğul
yalın	dengem	dengelerim
belirtme	dengemi	dengelerimi
yönelme	dengeme	dengelerime
bulunma	dengemde	dengelerimde
ayrılma	dengemden	dengelerimden
tamlayan	dengemin	dengelerimin
2. tekil (senin)	tekil	çoğul
yalın	dengen	dengelerin
belirtme	dengeni	dengelerini
yönelme	dengene	dengelerine
bulunma	dengende	dengelerinde
ayrılma	dengenden	dengelerinden
tamlayan	dengenin	dengelerinin
3.tekil (onun)	tekil	çoğul
yalın	dengesi	dengeleri
belirtme	dengesini	dengelerini
yönelme	dengesine	dengelerine
bulunma	dengesinde	dengelerinde
ayrılma	dengesinden	dengelerinden
tamlayan	dengesinin	dengelerinin
1. çoğul (bizim)	tekil	çoğul
yalın	dengemiz	dengelerimiz
belirtme	dengemizi	dengelerimizi
yönelme	dengemize	dengelerimize
bulunma	dengemizde	dengelerimizde
ayrılma	dengemizden	dengelerimizden
tamlayan	dengemizin	dengelerimizin
2. çoğul (sizin)	tekil	çoğul
yalın	dengeniz	dengeleriniz
belirtme	dengenizi	dengelerinizi
yönelme	dengenize	dengelerinize
bulunma	dengenizde	dengelerinizde
ayrılma	dengenizden	dengelerinizden
tamlayan	dengenizin	dengelerinizin
3. çoğul (onların)	tekil	çoğul
yalın	dengesi dengeleri	dengeleri
belirtme	dengesini dengelerini	dengelerini
yönelme	dengesine dengelerine	dengelerine
bulunma	dengesinde dengelerinde	dengelerinde
ayrılma	dengesinden dengelerinden	dengelerinden
tamlayan	dengesinin dengelerinin	dengelerinin

Eş anlamlılar

• (devrilmeden durma) balans, muvazene
• (uyum) istikrar

Alt kavramlar

denge

• arz talep dengesi,
• borçluluk dengesi,
• bütçe dengesi,
• elektrolit dengesi,
• hidrostatik denge,
• ışınım dengesi,
• iç denge,
• kararlı denge,
• kararsız denge,
• sahne dengesi,
• toplumsal denge

Deyimler

• dengesi bozulmak, dengesini kaybetmek, dengeyi sağlamak

Kelime birliktelikleri

• denge fiyatı, denge kalası, denge taşı

Türetilmiş kavramlar

• dengece, dengeci, dengecik, dengeli, dengesiz, dengeyken, dengeyle, dengeyse

Çeviriler

denge

• Almanca: Gleichgewicht (de) n
• Azerice: müvazinət (az), tarazlıq (az)
• Fince: tasapaino (fi)
• Fransızca: balance (fr), équilibre (fr)
• İngilizce: balanse (en), equilibrium (en)
• Katalanca: balança (ca)
• Kırgızca: teñçilik (ky), teñdik (ky)
• Macarca: egyensúly (hu)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "denge" maddesi

---

Lazca

Ad

denge

1. denge