muvazene
Türkçe
[düzenle]Köken
[düzenle]Söyleniş
[düzenle]- Heceleme: mu‧va‧ze‧ne
Ad
[düzenle]muvazene (belirtme hâli muvazeneyi, çoğulu muvazeneler)
- denge
- Ruh muvazenesi yalpalamaya başlayınca nesil ahengi kaybolmaya yüz tutar ve şimdiki manzara doğar. - N. F. Kısakürek
- dengeleme
Türetilmiş kavramlar
[düzenle]Kaynakça
[düzenle]Türk Dil Kurumuna göre "muvazene" maddesi