İçeriğe atla

yetki

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]

yetki (belirtme hâli yetkiyi, çoğulu yetkiler)

  1. Bir görevi, bir işi yasaların verdiği imkânlara göre, belli şartlarla yürütmeyi sağlayan hak; salahiyet, mezuniyet.
    • "Büyük Millet Meclisi Başkumandanlık yetkilerini Mustafa Kemal Paşa'ya devretmişti." - Tarık Buğra

Çekimleme

[düzenle]

Türetilmiş kavramlar

[düzenle]

yetki vermek, yetki belgesi, yetki devri, yetki gasbı, sınırsız yetki, takdir yetkisi, yargı yetkisi, yasama yetkisi

Çeviriler

[düzenle]
çeviriler

Kaynakça

[düzenle]
  • Kubbealtı Lugatı'nda "YETKİ :"
  • Nişanyan Sözlük'te: yetki.