bitik

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

bitik (belirtme hâli bitiği, çoğulu bitikler)

  1. (halk ağzı) (Kastamonu), (Sivas), (Konya) mektup
  2. (edebiyat, halk ağzı) (Çankırı), (Kastamonu), (Van) kitap

Ön ad[düzenle]

bitik (karşılaştırma daha bitik, üstünlük en bitik)

  1. yorgunluk veya hastalıktan gücü kalmamış
    Yaşlı ve yaslı kadını, bitik bir hâlde kulübenin köşesinde biraz kımıldanarak buyur etti. - Halikarnas Balıkçısı
  2. kötü, fena
    Hoşa gitmeyen cilvelere kalkarlarsa hâlimiz bitiktir. - H. Taner
  3. yapışık, dolaşık, ekli

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "bitik"

Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

  1. yazı, mektub, ruka ve name, bitmiş, halas ve nabit olmuş
  2. dşihun yânı Amuderya ve Rasende, Buharaya tâbi bir küçük kale ismi dir.

Eski Türkçe[düzenle]

Nuvola apps kate.png
Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

[düzenle]

  1. (edebiyat) kitap
    Irk Bitig.
  2. mektup
  3. yazma
  4. yazı
  5. yazış
  6. yazılı şey
( Uygurca fal kitabı )

Kaynakça[düzenle]

  • Tekin, Talat (2004). Irk Bitig Eski Uygurca Fal Kitabı. Ankara: Öncü Kitap. ISBN 975-7447-11-0.


Kaynakça[düzenle]

  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.