bitik

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

bitik (belirtme hâli bitiği, çoğulu bitikler)

[1] (halk ağzı) (Kastamonu), (Sivas), (Konya) mektup
[2] (kitap, halk ağzı) (Çankırı), (Kastamonu), (Van) kitap

Ön ad[düzenle]

bitik (karşılaştırma daha bitik, üstünlük en bitik)

[1] yorgunluk veya hastalıktan gücü kalmamış
Yaşlı ve yaslı kadını, bitik bir hâlde kulübenin köşesinde biraz kımıldanarak buyur etti. - Halikarnas Balıkçısı
[2] kötü, fena
Hoşa gitmeyen cilvelere kalkarlarsa hâlimiz bitiktir. - H. Taner
[3] yapışık, dolaşık, ekli

Köken[düzenle]

[1] Türkçe

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "bitik"

Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

[1] yazı, mektub, ruka ve name, bitmiş, halas ve nabit olmuş
[2] Dşihun yânı Amuderya ve Rasende, Buharaya tâbi bir küçük kale ismi dir.

Eski Türkçe[düzenle]

Nuvola apps kate.png
Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

[düzenle]

[1] (kitap) kitap
[2] mektup
[3] yazma
[4] yazı
[5] yazış
[6] yazılı şey

Örnekler[düzenle]

[1] Irk Bitig ( Uygurca fal kitabı )

Kaynakça[düzenle]

  • Tekin, Talat (2004). Irk Bitig Eski Uygurca Fal Kitabı. Ankara: Öncü Kitap. ISBN 975-7447-11-0.


Kaynakça[düzenle]

  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.